Litterarische fantasien en Kritieken - pagina 167

FKANcrSCA GALLK. Zoo

het

is

eenkomst

aantrekkelijke

aanbieden

zij

erkenning van het

bij

de vrouwelijke fantasie,

voor

der hengenis die het fraaije boek der ameri-

voorgangster

kaansche

onderwerpen,

beide

dat.

verlevendiging

tot

Alleen lokte de gedeeltelijke over-

bedoeld.

niet

tusschen

159

indertijd

Mevrouw Stowe en

naliet.

—

mejufvrouw Gallé hebben beiden beproefd, gene

Schild,

gemoed

het

en

binnensluipen;

—

liefde,

dier

en

hier

een godsdienstleeraar

beide

gevallen

Agnes,

ginds

in

deze in Frederik

den hartstogt der

men

ziet

het

—

Mary,

liefde

laten

te

voorwerp

door de kracht

genegenheid, gevestigd op herinneringen uit de

den

kinderjaren,

van

leven

het

vroegere

eener

Hopkins,

Doctor

in

—

greep

meer

des

aanbidders

vaderlijken

ont-

snappen.

Willen gelijk

voorwaarde

meesmuilen

zonder

zich

Of treden

schikken?

op

alleen

en

naars,

ambten

Francisca

Gallé,

als

overeenstemming

geheel.

De

voor

luim

de

van

den

te

voor priesters, min-

is

kumulatie

de

dier

drie

ééne voorname punt van onwille-

dit

wegdenkt,

mag

schrijfster

gegeven

In elk geval vormt de roman van

men

keurige

voor

niet

persoon?

één

in

het

op als wreeksters der natuur, in wier

zij

maar

vaders,

ontknooping

dier

naar

geschakeerde verscheidenheid plaats

rijk

wereld in het

onverbeterlijke

eene

schrijfsters

welke

toestemt

in

er

beide

stellen,

niet

op

een

zich

zelf

staand

aansprakelijk worden gesteld

recensent,

die

het eene boek met het

andere vergeleek.

—

Om

op de muzikale hypothese van daareven terug te komen, alleen

zij

tafereelen

mate

de

tijen

in

in

verklaart

boek

een

gebeurtenissen

welke

voor,

de

treffende

hare

aan

crisis

niets

ongelijkheid van

Er komen,

Agnes.

als

stijl

vooral

en

naar

gaan bereiken, geheele par-

zoo

zeer

als

aan het in de

eenzaamheid onnadenkend voortfantaseren eener dilettant-pianiste doen denken. alleen

De musicienne

zichzelve

aandrang

tot

te

voldoen.

zoekt niemand te behagen, maar

Nog vermoeid van den

eersten

spelen, toen al hare beste gedachten en gevoelens

haar aan de aarde ontvoerden; nog gelukkig in de herinnering, en

luisterend

welke hare

uit

de

vingeren

naar verte

de

nieuwe

haar

akkoorden

beginnen

werktuigelijk over

toe

te

en

slot-akkoorden

stroomen,

blijven

de toetsen glijden, en speelt

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen