Litterarische fantasien en Kritieken - pagina 209

CONSTANTIJN

Hilda,

door

Coustantijii.

I

Hilda

een

is

en

schreven,

verhaal,

poëtisch

ook,

opdat

Gy

zult

ontberen! gevoelen,

er

werd

al

bare

als

pligten

tot

proza geal is

Dit gebod, mannen hebben er de kracht als

zij

vruchteloos

beproefden de maat-

hun boven anderen

toe-

zucht naar avonturen hen blaakte, en onafwijs-

hen

aan

één plaats

geroepen wisten,

groots

hen

de

in

bij voege,

Jakatra.

schappelijke stelling te veroveren welke

kwam;

het

aanstonds

dit

weg van

het thema zoo oud als de

van leeren

ik

of

bonden; als

zij

zich tot iets

waanden, en een onverbiddelijk

middelmatigheid doemde.

Van

lot

hetgeen diezelfde wet der

maatschappij somtijds vrouwen doet lijden,

—

daarvan

is

Hilda

een sprekend, een innemend, een aangrijpend voorbeeld.

Deze vierentwintigjarige, schoon en begaafd en met een overleden

bruidegom,

was

niet

jong genoeg meer

om

door deze of

gene kalverliefde verstikt te kunnen worden; maar tegelyk nog veel te jong

om

het niet het beste deel te achten, een zuiveren

hartstogt bevredigd te zien.

Ongelukkig was de man, aan wien, zonder dat wist,

hare

moedde

hij

ziel

hare

zich

in

zij

gedachte overgaf, gehuwd.

genegenheid

voor

hem

niet,

het zelve

Ook

ver-

en zijne oogen

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen