Litterarische fantasien en Kritieken - pagina 79

71

JOHAN GKAM.

Doch

wij

beerd"

dan wordt ,,

zijn

voudige

heel

schrijftafel;

met

een

stond

in

overhemd voor

zijn

zijne een-

had een visitekaartje met beide handen

hij

van geluk,

stralend

gezigt,

hüde,

las hij

opgewonden: Mr. H. Meerkamp! moeder

,.Zijne

vóór die

zat

met beide handen op haar

tafel

gehikkige

herhaalde

van

gezigt

Herman, en

hief

hij

een paar maal allerdwaast in vertellen

koffij

kaartje in de lucht, en sprong

rond.

't

— „Morgen we hoor party — Herman, dat moet — — „Ik ben een kind

dan houd-je

't

aan

't

de buren,

al

moeder, en

,

niet;

„ISTeen,

je

bent

uit het volk,

hoop ik

op

H. Meerkamp!"

„Mr.

haar jongen.

staarden

en

haar oogen glinsterden van vreugde,

knieën;

dat

noemt,

gepromoveerd-zijn

moeder het

nog zwaarder:

hij

en

aan het einde. Als Herman „geplom-

niet

zijne

Herman Meerkamp

vast,

't

nog

zooals

is,

altijd

te

niet

je

waar, moeder? en

mijn oude speelmakkers

Zou ik

blijven.

nu advocaat en

en vrienden verwaarloozen ? Neen, neen, hoor!"

„Wederom nam Herman

kaartje

't

met een voor heden vergefelijke

Mr. H. Meerkamp." Sommige kleine trekken ter.

Van Hooien,

Als

dan

binnentreden,

witte zeemleeren

bakbaardje;

oppervlakkig

open

ergert

beoordeelaar

er

voorkomen der figuur over Herman's oom,

Als

dat

spelt

worden

deftige

neefje

zich

hij

,

aan Herman's bruine jas,

nog eenmaal

scherpe,

rang

of

stand

ontwikkelde

de donkere kijkers

Kils,

lieden

't

trek-

die zoo

,

burgerlijk

als

op spijtigen toon voor-

van adel het advokaat

huns

bekommer

ik

me

ge-

gelyken zullen beschou-

wen, dan antwoordt Herman: „Ik heb daar

om

en burgerlijk

een ander en minder

hoofd zou hebben gezien."

bode en

een vertrek ziet

schrander uitzagen,

zoo

de

burgers

van het karak-

schets

zwart krulhaar,

„om de om 't

de hand en las luide,

Herman

de schryver,

zegt

waren en

de

voltooijen

ken van het sprekend gelaat flink

in

delheid, voor de derde maal:

de saletjonker,

handschoenen,

ofschoon,

iij

niet

niet over gedacht;

—

wel

om

den

persoon."

Als

hij

de hollende

paarden van den heer Lutten van Hop-

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen