Uit het Woord - pagina 453

449 van

het

nog

lager,

waarop Hij

levensterrein,

als

mensch stond,

óók in die diepten des doods afdaalde en

daarmee het uiterste der vernedering bereikte, waaruit de redding moest dagen. Zal dit echter gevoeld en beleden worden, dan moet,

én

bij

die eerste, én bij

die

tweede vernedering, eerst

de lichtglans schynen, die de donkerheid van de scha-

duw

bepaalt.

Welnu.

Bij

de eerste vernedering leest ge

in de gestaltenisse heerlijkheid,

En

bij

Gods

»

Die

dus in de goddelyke

zijnde,^'

daaruit afdaalde en

:

mensch

de tweede vernedering?

wierd.

Waar

begint ze?

Meent ge niet bij Thabor ? Nu dan, zoo hebt ge ook Toen de Heer op hier immers dezelfde tegenstelling. Thabor in de heerlijkheid onzer menschelijke natuur blonk,

toen

toeëigenen,

heeft

Hij

maar ook

ze door geen

roof zich willen

die menschelijke heerlijkheid af-

gelegd en zich zelven vernederd tot in den dood.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen