Litterarische fantasien en Kritieken - pagina 216

208

PROF.

dnik gesprek

Na

paar terzinen van

een

zelven,

keerde

Oogenblikkelijk

uit.

„Ah Dante!"

patois

muzijk

door

den

en

kortten.

tijd

hebben dat het italiaansch was, sprak ik

geboord te

voor mij

JR.

elkander

die

onverstaanbaar

een

in

GUNNING

II.

aan,

arbeiders

gezelschap

een

J.

hun

zich

Divhm

als

Commedia met

woordvoerder

een

Ik kon niet na-

en begon een gesprek.

mij

tot

de

met zekeren weemoed daarbij in stilte te vragen indien een paar van de uitstekendste verzen van Yondel of

laten

:

iemand

dan de kinderen onzes volks terstond

zullen

Bilderdijk citeert,

hun hoofddichters herkennen?" Keurt iemand die anekdote eene levendige bijdrage tot kenschetsing van de verborgen idealen des auteurs, de laatste bladzijde van zijn geschrift, meer verheven, minder huiselijk van stijl, getuigt in andere vormen, bij dezelfde verwaarloozing van denzelfden aanleg:

„Van u

die

Beatrice

zijn

dóór

lang leven

in

strijd

op

van

naast den negenjari-

stel ik

nu aan een

en van

en lijden

den

toren

Dat

met angst en ontzetting verbeidde,

vallen

zou,

den

worstelend

blik

vaderland

aan

onafzienbaren oceaan ter andere.

onbewust

sluimeren

de hooge ideën,

met

zich

dat

te

hij

pletter

verrukking over het

zorglooze

in

hield

Terwijl het volk be-

neden

zwierf zijn

tienjarig kind zat

en

zeestad,

eener

den eenen arm aan de hooge spitse vast.

kloekhartig

ganscli

in zich draagt

dat ideaal

vaderlands.

onzes

geschiedenis

den bal

zi et

een ander kind van gelijken leeftijd uit de

en ten hemel heft, heerlijke

mijn lezer!

scheidende,

Dante

o^en

ééne

de

zijde

en

over

In den kinderlyken geest profetien

gesluijerde

van

des geestes aanleg en bestemming, hetzij het later leven die tot

bewustheid en werkelijkheid verklaren kon

wat

er

ging in de zwoegende

was.

Hij

zou

bierbrouwersknecht en,

zonder

regterzijde

op

te

brengen,

borst

overzag,

zijn

niet. Wie dan hem onbewust om-

hetzij ,

,

van dien knaap, zou van een

profeteren,

verhaald

die

tevens

hebben hoe

weten,

als

de

als

Hertog sterven zou: hij

van

zijn

ge-

schoonste

kind

dit

met nooit verwelkte lauweren

van datzelfde vaderland dat

hoofdstad

heid

het

,

zal

dat oogenblik

hebben kunnen

schiedenis

poëzy

op

van den

Admiraal en hoe de hoogte ter

met tranen van onvergankelijke dankbaar-

graftombe zou

beitelen dat hij

de schrik was des

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen