Litterarische fantasien en Kritieken - pagina 65

J.

„O,

met dat

zwakheid

meent

beweert,

geheel

Casper's

maaltijd.

houdt zegt

zeer

betrappen,

te

vervuld

te

zij

zijn

zy voortdurend zich zelve

elke aandoening loochent en

geweest

By

„tien ommeletten."

,

gemeenzaam

uit, in een

zij

is

met

de

zorg

voor

had je een ommelet willen bakken,"

„Ik

waarheden

bloedige

57

Baks haar op eene beweging van

Casper

als

vol

zij zij

Zoo

Laura.

meester,

CBEMEH.

was!" roept

niet sterk

als ik

onderhoud

J.

de geringste aanleiding

aan de mannen in het algemeen,

verklapt daardoor wel is waar onophoudelijk haar geheim maar bewijst tevens de juistheid der opmerking harer moeder: „Je woorden vallen niet zelden als hamerslagen, doeltreffend

en

maar zwaar."

Nu

eens heet

Telkens

niet."

men,

„De mannen, Een mannehart

krabt

zij

vrouwehart

ze peilen een

maar breekt

bloedt wel,

op die wijze, door hare eigen sarkas-

wond open, wier jeuken bewees

zij

genezen

Vraagt zuster Laura haar in het eerste bedrijf:

„Is het

eene

wilde.

dan

het;

Dan weder:

niet."

Emma

waar dat

eene

onmiddellyk

is?"

liefdelooze

dat

ant-

„Waar is het zeker, dat mijne liefde verdorde." Kondigt broeder Herman in het laatste bedrijf haar aan, dat Hugo niet gesneuveld is, maar leeft, zij kan het niet geloowoordt

zij:

Nee!"

„Nee!

ven.

roept

zij

„deze

uit,

borst

is

verwelkt!

Nee! Nee!"

komt

Gelukkig

Herman

met

welstand

nog teregt, en

alles

uit

is

Hugo

niet slechts in

Amerika teruggekeerd, waar beiden

twee nederlandsche leeuwen voor de afschaffing der slaverny

als

gevochten

hebben

ken

maar

zijn,

momden

Hugo

en heeft

met

door

Lincoln

in bet hospitaal toegespro-

Herman bovendien den zicb

medegenomen

als oppasser ver-

naar

bet

geldersch

dorp, waar de familie Berthold woont en bet stuk speelt.

Hugo, van wien men senden

invloed

heeft,

verschijnt

nog

—

bedrijf

op

de

slechts

eene zwijgende staat

hij

zoo veel gehoord, die zulk een beslis-

vorming van eenmaal

rol.

eensklaps

ten

Emma's karakter gehad tooneele

in de deur der

de hoofdpersonen van het drama bijeen zijn: ernstig

en vervult dan

In de laatste scène van het laatste

tuinkamer, waar

al

Vertoont zich met

starenden blik op den achtergrond en blijft straks met ge-

opende armeyi op eenigen afstand van Emma. staan.

Voor toeschou-

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen