Litterarische fantasien en Kritieken - pagina 120

112

—

ook

is

TIEDEMAN.

H.

om

pogingen van

alle

—

willen verbloemen

gehouden

het

heeft

ondanks

te

dit

er

tot

meer

niet

onbevooroordeelde

ook

baren

Duitschers

de

dat

hebben

zonden

ze

kon

koncessie

laatste

zien

Gralliërs

wachten.

Grelukkig

zijn

Buiten

uitnemend

zoo

wijze

Men

schrijft

schrijver

ping,

zoo

zoo

Gam-

omdat

geen

hij

de hoogte

is

van

niet anders ver-

uit

niet,

van

men

tenzij

de

zijde

opleiding,

het bestaan van gaven.

zekeren zin een geboren

in

aanleg, deze De tropische men wil, noch verhinderd te ontstaan, noch De luidruchtige toon is eene zonde tegen den

zon

met

van een jong

wetenschappelijke

drukken

te

die zijn vaderland

allerlei onheilen heeft gestort."

gezegde

is.

schroeid.

die,

we wel

konden

verraadt

twijfel

zich

tijden

de wereld in het algemeen en Frankryk

is

eigenlijk

van

deze

Franschen

der stad slechts een

op

van dezen tiran verlost,

eenigen

zonder

te

door de beschaving aan de moderne At-

,

demokratisch despotisme in

mensch

de

moeten erkennen.

't

nietbezetten

Germaansche toestanden,

in het bijzonder

van

zóó

wanneer eenmaal kalmer

en

het

in

woord Duitsch verstaat, de

dat de bar-

van dien aard,

zijn

maar van dezen dolleman

afgeperst;

tila's

nimmer

stellig

verkregen,

natuurlijk

kapitulatie

der

aanbreken, zullen bezadigde betta

erkennen,

weder hebben getoond, echte gentlemen

ditmaal

De voorwaarden

wezen.

de barbaren.

moeten

zal

Men

was; toen heeft

te eten

men onderhandelingen aangeknoopt met „Ieder

en dichterlyken

dicliters

zeer lakoniek gevallen.

dezen

heeft

roe-

vergoe-

maar getuigt tevens van eene kordaatheid die op hare beurt een waarborg is, zoo niet van kracht, dan toch van durven. Bij meer nagedachten en meer zelfbeheersching den

smaak,

zou

menige

harde eene

door

andere

vertoont

vermogen-zelf als

van

overspanning,

verfoeijend,

sonen

en

hebbend,

uitdrukking

al

zaken al

zou

geen en

men

pen gebleven,

de

sporen,

het

de

betwisten,

in

vervangen

zachtere

zijn.

zoo

hart

zit

menige

Doch het denkmin van botheid,

op

de

regte

plaats;

der

toepassing

op per-

wat inderdaad

verfoeilijk

is;

juistheid

geschiedt het zonder oordeel des onderscheids

,

liet-

wat

liefde verdient.

Doch de

keerzijde!

Meermalen

is

het opgemerkt dat gebrek

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen