Uit het Woord - pagina 171

167

Maar

juist

» Heiliging" op geen enopenbaringsweg worden gemist.

hierom kan de

kele schrede van den

Immers, het moet

blijken, dat

ook

die schijnbare

bij

vermenging, het goddelijk licht en leven volstrekt onvermengd, zich zelf gelijk en der innerlijke volkomenheid deelachtig

blijft.

Het sterkst spreekt zich dit natuurlijk uit in Jezus' Dood en Opstanding. »Ik heilig mij zei ven voor hen," is het groote woord, waarmee de Heer die innerlijke volkomenheid handhaaft.

Maar ligen"

toch, zullen

we

openbaring teruggaan,

beginselen der tot het hoogste

»Heiligen"

tot

eerst

de

om

daarna eerst

is,

onvermengd

klimmen.

op te is

»Hei-

helder inzien, wat dit

beteekent, dan moeten ook wij

vermengd

dan, wat

maken, de vermenging een einde doen nemen. geschieden op tweeërlei wijs.

Dit kan natuurlijk Is

het goede met het kwade vermengd, dan

beide evenzeer gescheiden,

kwade, als dat ik het

ik het

als

kwade van

het goede

Hieruit vloeit voort, dat het Schriftwoord beteekenissen heeft, die schijnbaar

loopen,

en toch

elkander gelijk »

in den

zin

hft

afzonder. »

Heiligen"

ver

uiteen-

volkomen aan

zijn.

Heiligen" beteekent

wegnemen, en

diepsten

soms

worden van

goede

2».

het

lo.

het

goede

kwade van het goede het kwade afzon-

van

deren.

Wil men bewijs, dat werkelijk deze twee op den bodem der Schrift volkomen één zijn, men vergelijke dan Ezra X: 11 met Nehemia XIII: 3. In beide plaatsen wordt tot Israël de dat

eiscli

gebracht,

het zich »heiligen'' zal, door een einde te

maken

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen