Uit het Woord - pagina 197

193 Beide denkbeelden van heiligen zijn dus in het oifer

vereenigd. geheiligd,

De

Israëliet,

wijl zijn

die het offer

persoon

vermengd was, door het

offer

eerst

die

van die

brengt wordt

met de schuld wordt

schuld

afgescheiden, dus door het goede af te zonderen van het kwade. En omgekeerd, het offerdier zelf wordt evenzeer geheiligd, wijl het eerst, in den Tempel gedragen, met het Heilige vermengd was, en nu door den dood van dat goddelijke wordt afgezonderd, dus door het kwade weg te nemen uit het goede. Hiermee is het woord van Jezus » Ik heilig Mij verklaard. Wat zelven voor hen" van zelf in Jezus :

geheiligd en geofferd wordt, is niet het eeuwig volmaakte in Hem, maar het onreine. Hoe? Lees het antwoord in 2 Cor. V: 21. »Zonde voor ons gemaakt!" Hij de Zone Gods staat voor ons als vleesch geworden en zonde voor ons gemaakt om onzentwil, met onze schuld en onzen vloek beladen. De Tempel, waarin die zonde gedragen is, is niet meer Sion's Heiligdom, zijn

maar de Tempel

zijns lichaams, d.

eeuwig volmaakte persoonlykheid. Er

is

i.

dus ver-

me n g i n g, een vermenging, die terstond haar einde moet vinden. Langs welken weg? Door van Hem de zonde af te nemen, en ze wederom op den mensch te

leggen.

ning!

Maar immers dan ware

Neen, ook hier even

als

bij

er

geen verzoe-

Israëls

offerande

maar één middel ter afscheiding d. i. ter heiliging; namelijk afscheiding door vernietiging in den Dood. Jezus wordt dus geheiligd, wijl Hij, de met vloek en zonde beladene, wordt weggenomen door den dood. is

13

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen