Uit het Woord - pagina 386

382

Het

Schaduw en

tussehen

verschil

Beeldspraak

springt in het oog.

Iemand werpt

hëm

voor

dit

schaduw zelf. Geen ander kan Met hoe ruwe omtrekken ook,

zijn

doen.

schaduw toont zich de gestalte van zijn wezen. Voorts, de schaduw bewijst zgn tegenwoordigheid, want ware hg er niet, of trok hij zich terug, ook zgn schaduw zou niet meer gezien worden. Eindelgk, de schaduw is niet slechts aan zijn gestalte en zijn verschijning, maar ook aan zijn beweging en werking gebonden. Met elke verandering in hemzelf, moet ook zijn schaduw zich wyzigen. Er wordt dus wer-

in

die

kelyk

schaduw

de

in

iets

van

den persoon

zelf

geopenbaard. Niets van dit alles geldt

Door beeldspraak, vergelekt

Wat

zgn.

bonden

is,

men dingen

die

geen enkele levensbetrekking saamver-

in

wordt door een derde, bg wijze van ver-

Zonder dat ge u des bewust uw wil, kan men u als

gelgking saamgebracht. zijt,

gewone beeldspraak. die gemeenlek opvat, verre en dingen die nabg

b^'

men

gelijk

zeer ten onrechte, tegen

beeld in zijn beeldspraak misbruiken.

ken

in beelden

gelijkheid die

meent

is

bestaat, te

maar

van

spre-

alleen of het spelend vernuft

ontdekken.

bandeloosheid

Voor het

het niet de vraag, of er werkelijk

Ze getuigt in haar

grillige

vermeende of ontdekte gelijkheid,

maar nooit van oorspronkelijk verband. Behoeft spraak

de geheele ook,

het

nooit

dat

aan wg zing, dat zulk een beeld-

geen voertuig

ontplooiing ze

geen

van

Openbaring

zijn kan,

der Heilige Schrift toont dan

jacht op vindingrijkheid in

vergelijkingen bedoelt.

Integendeel.

haar

In het aardsche

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen