Litterarische fantasien en Kritieken - pagina 203

KOOPMANS VAN BOEKEItEN.

R.

bereidde

won

voor

liver

was dat

,

gij

mummie

eene

en, als

door

,

Wat

!

van verre riekende, Dr. Dol-

liaar

,

hieldt,

was voortgekropen

u

bij

Luttel voorwaar

daar wel eens over spilde ?

eii

er bij

zij

195

eindelijk tot di^t

hij

ingekrompen en zaamge-

zijn

rimpeld gelaat naauwlijks van dien waan genezen werdt.

Gewikkeld van

den

ging

hij

hand

ter

behoedzaam

met

en

dat

levende

bevestiging

van

ouden

is,"

—

schreed

van

de

der

juistheid

dagen

waarheid

eene

zich vooruit verze-

regter

voet vasten grond zou vinden; eene

de opgeheven

van

en slecht verlicht was,

linkerhand aan de leuning

de

in

nam

vlug naar het bordes

vrij

steil

de

af,

stok

zijn

kerende

de

en

Daar deze ietwat

trap.

dien

houdende,

weiriekenden en veelkleurigen rok,

dien

in

stok

zijn

hij

spreekt,

waar deze

,

dan naar het uitwendige

anders

die,

Schrift

bang voor wat hoog

„als

opgevat, vaak dieper en droever zin heeft.

Halverwege naar de

echter

„Prinses

Kappipa,"

ten,

tegelijk

die

onthoud hielen

spoorde

en

Kappipa;

had mogen hee-

ontbyt riep.

Het

op-

gevaarlijken spoed, dat zyne pantoffels

door versnelde vaart kon

kwam

val behoeden, en

om

en

Dokter

de

van

kreten

ze in die huishouding

als

om grootvader hem aan tot zoo

Slechts

hoorde

gestrompeld,

gebiedende

van de trappen gleden en de

ontslipten.

in

beneden

ongeduldige

aan hij

zijne

voeten

zich voor een

haast rennende beneden.

„Wees mijn arme oude beenen genadig!" riep de Dokter zich zei ven uit: het was hem of ze op vijftig plaatsen waren „Ze kunnen niet heel

gebroken.

me

in

deerd,

toch geen een gebroken.

mij gunstiger

dan ik verdien, ik

ware ik een

als

Hij

bukte

pantoffels

terwijl

vader der

op

naar

zoo hard

zij

die

beneden

,

De Dokter had draaijen,

en

daar

En

toch, niet ge-

de Voorzienigheid

is

die den stellen trap af huppel,

het

ook

of drie."

om zijn verloren hem ontvallen was;

ging,

en den stok, die

gedruisch waarmee haar overgrootwas gekomen had gehoord, tegen de deur

welke

in

kon

stijf

rapen,

te

Kappipa

kamer,

hoe

gebleven; het harte klopt

Zie, zie,

van een maand

geitje

zich

zijn

wippen wil!

of het er uit

de keel,

het

zij

om hem

zouden

ontbijten,

niets haastigers te doen

stond

tikte

en bonsde,

tegemoet te kunnen gaan.

zij

voor

hem,

dan de kruk om

te

een bleek wicht met

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen