Uit het Woord - pagina 24

20 in

vers

hem

in

5 schrijft:

mijn

Alzoo zegt de Heer: .... Ik

huis en binnen

zal

mijn muren een plaats

en een Naam geven, een eeuwigen Naam, die niet uitgeroeid zal worden." Nu verstaan we dus ten volle, wat »die nieuwe

Naam

op den witten keursteen''

Naam

nieuwe ware

voor het nieuwe ware

Naam, waarmee de Heer ons

noemde,

voorkennis

ons uit het niet riep met zijn

scheppend

te

»Naam"

in

worden, waartoe

Niet het »Wezen'''

ordineerd had.

onze

die

zijn

Woord, om datgene eerst

de

Leven:

in zijn vrij macht

toen de gedachte van ons aanzijn was, en Hij

zijn:

zal

in de gedachte

is

Hij ons ver-

dus eerst, maar

des Eeuwigen, en

ons wezen wordt, wat het wordt, wijl het naar Gods raad aan dien

»Naam" moet beantwoorden.

Nu

is het ons geen raadsel meer, waarom alleen h^ dien Naam kent, die dien Naam ontvangt." Immers, is de »Naam" d. w. z. onze eeuwige, onze van God verordineerde Naam, de bij-

Eindelijk.

zonderste aanduiding van het allereigenste van ons eeu-

wig wezen, dan kan daarom geen ander schepsel dien Naam doorzien en begrijpen, wijl zgn wezen, door welke schakeering dan ook, noodzakelijk van zen verschilt.

ons we-

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen