Uit het Woord - pagina 309

305 wetende dat iu haar verborgenst het Woord gesprohet orakel gefluisterd wordt, dat ons

ken,

des Onzienlijken

het Beekl

beschr^ft.

Niet uit weelde, maar uit drang van nood, wil de Schrift onderzocht zijn.

In de met mos onzoomde en dicht bekroosde vijvers

van het landsheerlijk

werpt soms de jonkvrouwe

slot,

van edelen bloede den angel met het aas weelde vischt

en

daar

gluren

van

boschrand, een koeltje, wat te

uit,

het

het wolkje

het zonnetje fel

om

moedwil half

Een druppelen van

ze.

een

boven,

Uit

te verschalken.

spartelend vischje

om

den

geblazen, en ze laat

den hengelstok glippen, rept zich huiswaarts en denkt

om wat

zelfs niet

ze ving.

sommiger bedrijvigheid bij het vangen uit Gods Woord, Uit weelde begonnen, gestaakt wat in schijn geminste dat afleidde, en bij het Niet anders

is

wonnen werd,

blyft smadelijk, ongebruikt en dus on-

vruchtbaar liggen aan den oeverrand van hun overprikkeld hart.

Daar

nog

is

ander visschen; van dien man,

een

dien de broodkruimels niet steken, wien het

voor

mond,

eigen

en kroost te doen hij

kan

niet

erger nog,

Die

is.

thuis

blijven.

om

om

brood

brood voor vrouw

man ging liever niet. Maar De nood ngpt. Wel is

het nacht en rusten anderen, maar hg moet ten bedde uit.

maar

Wel hij

om den

dreigen de wolken, wel snerpen de winden,

moet

er

door.

vangst werpt

verkleumd,

eenzaam

niet naar huis.

brood voor

zijn

De

hij

staat

Niet

om

te

z^n netten hij

daar.

vangen, maar

Toch mag

visch dien hij vangt,

leven.

Verstijfd,

uit.

is

hem

hij

het

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen