Uit het Woord - pagina 464

460 bovenmenschelijke inspanning, tot eindelijk de laatste steilte beklommen was, en men niet zijn Kanaan vond,

maar

graf.

zijn

Men

Ze kweekte niet

herkent die geestesrichting!

matheid des geestes, maar integendeel geestkracht en een moed die aan overmoed grensde. Denk aan de Wederdoopers in de dagen der Hervorming. die kranke

Denk aan

de kleinere secten, die ook thans weer in

gelyke richting woelen.

Denk aan

zoo menigeen, dien

vóór zijn bekeering, met een lach

ge,

om

den

mond

tegen den stroom zaagt inworstelen. Stel u Petrus in zign

worsteling met den Christus voor den geest, en

mannelijke,

de

heftige,

dit

ongeheiligd

men

aangrijpende uitwerking van

streven spreekt u in

bezielende

vor-

toe.

Daar

nu

tegenover

staat

's

Heeren weg,

die

noch

de moedeloosheid der eersten, noch den overmoed der laatsten

wil,

maar

de

Opstandingsgedachte tot

gangspunt kiest. Geen schuw terugtrekken in een krank

om

den dorst naar geluk

schuweu, deeling

maar der

ook

dingen

als

op zich

uit-

geestelijk,

zelf onheilig te

geen vooruitgrijpen in deze bevan wat

ons eerst in de toeko-

mende eeuw leidt. Geen moedeloos varen laten van de hope der uitwendige heerlijkheid, maar ook geen overmoedig dwingen, om reeds nu een heerlijkheid te bezitten, die van deze wereld niet

is.

Maar dan ook geen bukken, geen lydelgk zwichten voor een onvervreemdbare macht, die nu eenmaal de godsvrucht aan het kruis gehuwd heeft, doch een zelfbewust,

vrijwillig

aanvaarden

van

die hoogere orde

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen