Uit het Woord - pagina 103

99 op geheel eigenaardige wijze. Gelijk tocli het woord een klank is, waarin het leven zich uitspreekt, zoo is

omgekeerd het Teeken een verschijnsel waarin het woord als ware het geteekend ligt. Toen de Heere den starrenhemel aan Abraham als een Teeken stelde, wees Hij hem niet maar op een verschijnsel des levens, maar op zulk een verschijnsel, waarin Abraham het woord Gods nogmaals als ware het in fonkelende ,

lezen kon.

letteren

Het woord

,

in

waren

zin genomen, moet Het moet een klank zijn,

vollen

voldoen aan twee eischen. d^'e

een voor ons begrijpelijke gedachte tot ons brengt,

maar het moet ook

in

dien

klank ons een afspiege-

ling en afschijnsel van het innerlijk leven des harten

Dat eerste nu doet het menschelijk woord ook in onzen zondigen toestand. Dat laatste slechts zelden, en nu komt, waar dit laatste ontbreekt het Teeken bij het woord om ons te toonen dat we met een werkelijke kracht te doen hebben en ons nog eens diezelfde gedachte, maar nu in het leven geteekend brengen.

,

,

,

te wijzen.

De neerbuigende ontferming Gods is dus ook in het Teeken werkzaam. Het is een tegemoet komen van Gods zijde aan onze zwakheid. Omdat nu een i aal op den bodem onzer ziel de jammerlijkste gedeeldheid bestaat, schikt zich de

toestand,

een

en deelt ook

teeken,

die te

Almachtige naar onzen zielswoord in een klank en

zijn

zamen

Vandaar dat

die

aan ons bewustzijn

eerst

den vollen indruk geven van

zijn

woord.

Teekenen Gods vooral hun plaats

ming

des geloofs, en allengs

zeldzamer worden, naarmate het

geloof vaster wortel

vinden

bij

de eerste ontkie

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen