Ons huis - pagina 27

29

III.

„De mensch gaat naar ten

de

slotte

aarde

een

rusteloos pogen.

Het

op

wordt

er

eeuwig huis."

zijn

eeuwig

„gaan," is

een

Dus

huis.

is zijn

zich bewegen, een

Er komt, kan men het

gericht op een doel.

StrafiFeloos verspelen

iets uit.

Ziedaar

die aan het leven zijn

levenswet,

ernst geeft. De mensch gaat naar leven

zijn

leven niet. Gij gaat,

u heen, ook ge

det

ge al

tegen.

zijt

op weg naar dat huis, ge beweegt er

meent ge Al

zijt

staan,

stil te

ge willoos,

ook

al is

al worstel-

het meer een

gesleept worden, dan gaan, toch gaat ge, al glijdt ge

meer uws ondanks voort, dan dat ge met vasten welbewusten tred, u voortbeweegt, toch ontkomt ge aan die klem van uw levenswet niet. Elke dag is op dien

weg een schrede

verder, elke daad, elke levensuiting

een stap te meer, die op dien gezet worden. Die levenswet

waarin

geheel

de

weg is

slechts

een kracht, een

levensordening

macht

ordening der schepping en daarin

de allen Aveerstand bindende wil van

u aandringt. Gre u is een kr acht

eenmaal kan

tast

om

niet.

Noch

uw o

m

Schepper op u,

noch

zou kunnen breken.

Gij

moet

voort,

kunt geen weerstand bieden, en wie ge ook

ge

of het

naar die

met uw

wil of tegen

uw

begeeren

is, gij

uw eeuwig huis, ge gingt er heen al uw leven reeds had in dat gaan kan ;

stand komen, eer dat eeuwig huis

in

van God gestelde

die den drang der

is

zijt,

gaat

de dagen

geen

stil-

bereikt.

Zegt mij, zonk u dan nog nooit de ernst in de

ziel,

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen