Uit het Woord - pagina 518

514 ligen Geestes, het testamentaire

zgn

laatst vaarwel

sels

magische klank

die

werken zou, maar

woord des Verlossers,

hoogste Openbaring tevens,

zijn

bewoording

als Sacraraenteele als

en

in

zwang gebracht,

niet

tooverend de kracht des Doopplechtig getuigenis van de

als

overvloeiende levensvolheid,

in dit

die

zinrijk

woord,

in deze spitse der Openbaring, lag saamgevat.

Zoo zyn dus Jezus' eigen woord en het Sacramenteele woord der Kerk ineengevloeid. Door de Kerk aller eeuwen saamgevoegd, kunnen ze slechts door een strooming die tegen de Kerk indruist, worden gescheiden. Het zijn lapidaire woorden geworden in monumenteelen stijl 1) , op de poort der Christelijke Kerk uitgesneden.

En den

daarom, wie ook slechts een harer letteren schen-

durft,

schendt die poort zelve, en heeft

gerechtigheid

of

overmoed

zich

vergrepen

uit on-

aan

ons

heerlyk heiligdom!

1)

Lapidaire of monumenteele

stijl

,

is

de schrijftrant dien

men

voor opschriften voor grafsteenen, gedenkzuilen of monumenten bezigt.

Men

gewogen

bedoelt er meè, een

stijl

waarin

elk

woord gewikt en

op het steen geeoe verbetering van fouten, zonder schade kan worden aangebracht. is,

wijl

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen