Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

Twaalftal leerredenen - pagina 141

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Twaalftal leerredenen - pagina 141

(eerste en tweede zestal)

2 minuten leestijd

DE TROOST DER EEUWIGE VERKIEZING.

het fonkelen

tot

0!

heeft, die ze allen met een eigen naam, met een eigen glans geroepen heeft!"

geschapen

al die starren

en

wie

dien de eeuwige jubel nu reeds door de

er,

is

zoo onuitsprekelijk Gel.

God

en

dood,

buigt niet de knie,

Zoon

niet

maar

pen,

maar

Hij,

Die de

zelfs niet

is,

maar antwoordt op

af,

nieuwe

Geloof

het

de

vlecht

Zoo diep

kruis.

kende bloemen,

in het leven gelooven kan.

dat kruis voor Zijnen Zoon,

Erbarmer

uit

de

is

die

we-

En

toch

neen, Hij wendt Zich niet van haar

met een

Niet slechts het Leven, ook

eene gave der Heer en, en

is

eeuwige

den

niet slechts niet zelve het leven schep-

de gave des geloofs.

gifte:

in

En zij, neen ze tegen Hem. Ze biedt dien

keert zich

meer

Ontfermer

Deze wereld lag

Christus.

heil in

haar hulde, maar een

weggezonken, dat ze

reld

Ziet toch.

!

haar

biedt

ziel

Die genade Gods

dreunt, dat hij niet nedervalle en aanbidde. is

141

juist

zich een tuil

door het geloof

van nooit verwel-

verdorde en diep verdorven planting,

waartoe de gaarde Zijner menschheid was ontaard.

En van zulk een ontferming zou men de spitse willen afWel Gods barmhartigheid loven, maar zwijgen van

punten! die

eeuwige verkiezing, waarin de volheid dier ontferming eerst

dat hebben onze vaderen gevoeld, ware daarmee ware alles verloren, en diep uit het hart is hun danklied opgeklommen, toen weer na bange wormoge dan al bij het steling dat heilig kleinood was gered. O

kan?

blinken

Neen,

alles

prijsgeven;

licht

des Geestes

!

geschreden.

De

het inzicht in dat leerstuk steeds zijn voortovertuiging

allengs veld winnen, dat de oor-

sprong der zonde meer achter den ten, te

zoeken

worden,

met

zij.

als niet

val,

in de

wereld der gees-

Het begrip van het eeuwige allengs klaarder

naar oogenblikken af

zijn volheid in elk stip

des

tijds.

te

meten, maar dringend

Dat hebben onze vaderen ook

nimmer beweerd, dat zij het laatste woord gesproken hadden. Maar wat zou dat hun roem verkleinen ? Dat geldt de verklaring van het

feit,

en niet de waarheid der verkiezing

die

eeuwige waarheid, die bron van

die

zij

zelve.

En

juist

rijke vertroosting, die is het,

met goed en bloed verdedigd hebben en voor ons bewaard.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van woensdag 1 januari 1879

Abraham Kuyper Collection | 273 Pagina's

Twaalftal leerredenen - pagina 141

Bekijk de hele uitgave van woensdag 1 januari 1879

Abraham Kuyper Collection | 273 Pagina's