Twaalftal leerredenen - pagina 58

CHRISTUS, DE BRON VAN ZEDELIJKE KRACHT.

58 het

van

beeld

ons

leven

Christus

in

dan

zijn,

van

er

is

zelve voor gescheidenheid samenhang, voor het vunsig uitdam-

pen van

een

water het frissche stroomen van het

stilstaand

levend water, voor een zondige ontwikkeling een heilig opwas-

Hem

sen in

in stede

gekomen.

—

Hij, die als het

Vaders die nu-gebroken krachten schiep, komt dan

om

Woord

des

als Christus

weer met heilig vuur te doorsmeden en haar zoo heur oneindige werking terug te geven. Het menschenhart dat uiteengeworpen wordt door Hem weer van binnen uit tot eenheid lag, saamgevoegd, er wordt weer levenskracht in de spieren, ons hart,

tot

weer

levensbloed

door het

die krachten

weer saam

gloeien, ze

weer

het

de

in

aanbinden

Gods

leven

aderen

onzer

van

geleidraden,

de

gemeenschap

in

eeuwig leven

zelf dat

te

toe,

Oostersche

een

die ons

stroomt

stellen,

en

uitgestort,

ons

met van

waardoor het groeien en bloeien en

maar zeker wordt.

vruchtdragen, niet slechts mogelijk,

Breng

ziel

plant,

die gij hier

kwijnen en weg-

meer zweren dan bloeien zaagt, terug naar zijn oorspronkelijken bodem, en zijn krachtig opbloeien kan u van verre een beeld zijn, van wat het voor den zondaar is weer Dat weer ontluiken zijner in Christus te worden ingeplant. slinken,

en

natuur,

dat

weer opleven

geheel

over fijnste

zijn

zijner

krachten, die levensgloed die

aanzijn wordt uitgespreid, dat trillen van de

bewegingen langs

al

de vezelen van

zijn

gemoed,

—

o!

het doet u immers als voor het oog dat tintelen van een hooger

leven

aderen,

zien,

en

het

dat dringt en perst en zich opstuwt door de

dorre

hout

weer groenen, en de verdroogde

schors weer uitbotten doet, en u door weelde van bloesem een overvolheid van vruchten belooft voor den dag des oogstes.

Toch

geeft,

niets beter

dan

welk juist

plantgewas

we

den Christen, die alzocin Christus staat

van

bevreemden

woord

ons ook denken, M. H.,

de rank in den wijnstok u het beeld van leeft.

En

wie, die

iets ver-

samenhang tusschen geest en natuur, zou dat kunnen? Immers, Hij die hier sprak, liet bij dit

den

niet Zijn

oog op dien wijnstok vallen, niet Zijn gedach-

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen