Revisie der revisie-legende - pagina 18

»PUBLYCK epistel" AAN DR.

16

En juist

J.

VAN TOORENENBERGEN.

de Gereformeerde belgdeuis, die meer dan eenige andere,

wijl

dingen in hemel als zijn

J.

oogmerk

op de eere van Gods heiligen

en op aarde eeniglijk richt,

even deswege onder aile godsdiensten

(d.

i.

alle

naam onder

gesystematiseerde levensuitingen die de gemeenschap met den hoogen

alle

God

dat

wezen,

staat, ligt liet derhalve in

hoogste

het

bedoelen)

meer oppervlakkige

menige andere

haar natuur en

verkeerd opgevat, veel eerder dan zoo

en

misverstaan

ze,

ontaarden moet in

wel

belijdenis,

wat voor het geloofsleven doodelyk is en schier noodwendig verbastert wat de eere van den Heiligen Geest krenkt. Immers ü, zeer waarde Broeder! behoeft wel niet herinnerd, hoe de keurige oude Gereformeerde belgdenis van Gods eeuwige verkiezing en in

particuliere genade; die onzer vaderen heul en steun

zijn

door

vastiglijk

theologen

alle

eerste vierde der achttiende

zielsbestaan

zgdig

van

losgerukt

wel niet

die

naam

van

eeuw beleden en verdedigd

moet

was en stand-

deze landen tot in het

in

is;

tot dit een-

zoodra ze af wordt gescheiden en

leiden,

minder heerlijke

belijdenis,

onze

die

ouden

plachten te gieten in den vorm van de verbondsker. Zoo toch sneed

keurige

dit

lid

onzer belgdenis niet

af,

de gehechtheid aan het kerkelijk wezen

gansch ongereformeerde

;

men

of vanzelf verviel hiermee ook

kreeg de vrijheid tot profeteeren

afmetingen; en hield ganschelijk op die tucht

hoede voor der kerke zuiverheid niet van ons zieleleven tegen zeer bedenkelgke ontaarding, in »de macht der sleutelen" door onzen Heiland verordend was. Tegen deze Igdelgkheid en voor weeropleving van de verbondsleer te g veren, is dus volstrekt geen Engelsche » high-church-idé^\ gelgk Gij in een meesterlijken zet uw lezers tracht diets te maken, maar eenvoudig over

leer

alleen,

een

en

leven, die

maar ook

stil

tot een

ter beveiliging

geloovig drukken van de voetstappen van onzen Heer en Koning.

Want dualisme,

die » lij delg kheid" is in

dat

uit

het

leven

den grond niets anders dan een valsch

der

kinderen wordt overgebracht. Het

verdoemenis is

in

het leven van Gods

op «den dood'^ blgven drijven, ook

nadat door Gods wondere vrijmacht en genade »het leven" gekomen is. Het ontkent alle » gemeenschap," waar juist die gemeenschap met den eenig Geliefde de lierzang van ons hart is geworden. En erger nog, het cgfert weg, of ziet voorbg althans, het met goddelijke mogendheid in

en door ons werken van God, den Heiligen Geest. En al valt het nu ook klaar in te zien, hoe de daar tegenoverstaande eigenwilligheid en inbeelding van het zélf te te

brengen,

vaak

kunnen en het Gode

en dies in loopen en sloven zgn zaligheid

het huidendaagsche Christendom kenmerkt,

menige

te

toe

zoeken, als

teederder ziel

eerst tot zekere «teruggetrokkenheid" en voorts tot het » stille wachten,"

en alzoo ten heid"

slotte

bracht, — toch

tot een » insluimeren

op het oorkussen der

lij

delg k-

zal geen Gereformeerde van hart daar ooit het

Amen

om

kwaad

op kunnen uitspreken, maar moeten ijveren,

naargeneziug van

dit

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen