Revisie der revisie-legende - pagina 59

REFERAAT OVER DE BELIJDENIS.

57

nisme g^eboren, moet niettemin formeel f/ematitnecrr/ d. i. als instituut openbaar worden, om rechf te kunnen zijn. Wie dit miskent, doet of de kerk van Christus in de maatschappij doorvloeien, of jaagt ze in de enghartigheid van het Donatisme terug. Hieruit volgt derhalve, dat elke levensuiting der kerk, en dus ook haar belijdenis, een chibbel karakter draagt. Ze heeft een belijdenis als organisme, maar ook een belijdenis als instituut. Als orr/anisme belijdt ze, ook al is er geen letter dier belijdenis gedrukt. De belijdenis in dien zin, leeft in haar hart, spreekt stationair, in haar leven en kan nooit kan nooit vaat van vorm zijn, maar maakt de rustelooze beweging van haar leven in al zijn slingeringen meê. Als iHsfitunf daarentegen heeft ze geen belijdenis, zoolang die niet in woorden is geformuleerd. Keurig afgerond moet dan zelfs haar vorm zijn, die wel wisselen, maar nooit zijn vmfheid verliezen kan. Zij rust bij elke mijlpaal om eerst dan als de organische belijdenis in haar ontwikkeling weer in beweging te komen ,

,

,

een nieuwe mijlpaal heeft bereikt. Nooit straffeloos wordt beider een orcjanische belijdenis erkent, brengt haar zedelijke schade toe, eveuzoo wie alleen de belijdenis

samenhang geloochend of verward. Wie wiscbt de

door

grenslijn der zichtbare

het rechtshewiistziju

kent van

het

imtituai,

te

kerk

alleen uit en

vernietigen.

schuldig aan

is

En haar

ondergang, zoo ze wegsterft in versteening. Wie eindelijk beide, zonder verband, naast elkander plaatst, verstoort haar proces door vorm en wezen te scheiden. Eerst waar men de organische belijdenis als den stroom beschouwt, die de institutioneele

belijdenis

draagt en

verder brengt,

is

de weg

tot

oplossing der

belijdenisquaestie gebaand.

onderzoek geldt natuurlijk dezelfde regel. Men sticht een door de geschiedenis der organische belijdenis tot richtsnoer voor ons oordeel bij de belijdenis van het iustitwut te nemen. Dan vindt men allerwegen bij onze vaderen strijd. Dan is er bouwstof in overvloed voor den confessionalist, die u onder het juk van menscbelijke inzettingen wil brengen. Een bouwstof evenzeer voor wie het modernisme bepleiten wil, als door onze vaderen bedoeld. Maar ieder gevoelt dan ook, dat zulk een gebruik der geschiedkundige feiten geen raadplegen der geschiedenis raag heeten, en meer het netelig vraagstuk verwart, dan ons de geestelijke vrijheid onzer vaderen Bij

het

historisch

eindelooze verwarring

waarborgt.

Na dit op den voorgrond geplaatst de adstructie van deze acht stellingen 1.

2.

De De

te

hebben

,

geef ik

U zoo beknopt

mogelijk

:

kerk behoeft een Confessie. kerk plaatst zich bij het uitspreken van haar Confessie op den

bodem

der Schrift. 3.

De

4.

Het recht

5.

De

kerk wijzigt haar Confessie

bij

wijziging

hiertoe staat uitsluitend aan een

van haar overtuiging. wettige generale Synode.

adhaesie aan de Iwïlijdenis der kerk geschiedt niet aan haar substantie,

maar aan hsar geheel, behoudens het jus

discretionis.

7.

De Harmonia Cotifessionum bewijst niets voor het recht De Canones van Dordt zijn geen soort Apocryfen.

8.

Vastheid der belijdenis

6.

is

juist

van het syncretisme.

een protest tegen haar onveranderlijkheid.

Mijn eerste stelling was de kerk behoeft een confessie. Dit blijkt uit het feit, dat alle Gereformeerde kerken een confessie hebben opgesteld en juist daardoor zich van het confessionslose anabaptisme hebben :

;

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen