Twaalftal leerredenen - pagina 238

238

GODSDIENST EN ZEDELIJKHEID.

meer

wordt,

hoe

beden,

welnu,

schuldbesef,

én

beide,

zijn

souvereiniteit

die

niemand loochenen,

die

feiten,

genade wordt aange-

souvereiniteit der

die

dan

die

én dat

niemand weg-

moeten we die staan laten, ook al kan ons samenhang niet doorzien. Tot dien ootmoed wordt ons denken niet slechts hier, maar gedurig geroepen, zoo vaak het met zijn eindig meetsnoer den drempel betreden cijferen

mag,

denken

beider

van

wil

en

Wie

de oneindige zalen des Lichts.

ons denken, geheel gevormd

houdingen

dezer

zoodra

het

wereld

het

zich

geen

van

God

eindige

als het is

wereld,

gevoelt niet, dat

naar de afgepaste ver-

zich

moet vermoorden,

zelf

grens overschrijden wil, die van deez' eindige

de

Ons denken kan

leven scheidt. Immers.

oneindig

wereld denken zonder God, maar toch het bestaan begrijpen

kan

het

Ons denken kan

evenmin.

zich

geen

wereld denken zonder schepping, en toch werpt het en-

kele

denkbeeld

schepping

eener

zijn sterkte

al

omver. Voor

waar geen eeuwigheid achter

ons denken

is

en

de gedachte aan een eeuwigheid voor ons denken

toch

is

zal

óf

dat

aan

zijn

leven

ge

en

weet,

tijd,

Maar wie

ongerijmd. tijd,

geen

er

nu daarom zeggen,

zal

óf dat er geen

Maar dan

er geen eeuwigheid bestaat.

denken de heerschappij geven over

licht,

zijn

ook, wie geestelijk

dat het schuldbesef wordt weggecijferd, zoo

dulden

het daarbinnen leeft en zijn levensbeweging ge-

dat

Neen, M. H., gelijk Gods woord, én in ons tekstwoord én op elke bladzijde der Schrift, steeds Gods vrije verkiezing met het diepste schuldbesef saamverbindt, zonder den strijd, die tusschen beiden voor ons denken bestaat, ook slechts

voelen doet.

met een enkel woord getuigt,

steeds

het

dat

met het

te

diepst

zult

er schuldbesef zijn kan,

en

als ze

God. werpt,

En

;

geloof aan

Gods vrijmachtige genade

gelijk

zielverteerendst schuldbesef

gepaard ging, zoo

de geschiedenis u

verbloemen

ook

gij

niet

maar de hand

bij

uw

aan

in

de Godgetrouwen

denken vragen, of

den boezem steken,

melaatsen er uitkomt, van schaamte blozen voor als

niet

uw

ge dan, in uzelf verootmoedigd, u op de knieën

om

te

reinheid wandelen",

zeggen

:

»Heer, van nu voortaan zal

maar om van

Hem

te

ik in

smeeken: »geefm\j

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen