Twaalftal leerredenen - pagina 10

10

NABIJ GOD TE ZIJN.

maakt

bijna

wetenschap

elke

zich thans dienstbaar. Wilt ge

geest leeren kennen, ga binnen in onze maatschappelijke

dien

vergaderingen, beluister den gezelligen kout van verre de meeste gezelschappen, klop aan waar het jonge Holland

dwongen

uw

knaap

jonge

die geest

is

eeuw

toch,

vrij

en neen,

toefluistert, ... ik

en onge-

moeder! wat

behoef u meer

rangen en standen der maatschappij vreet

in alle

meer

zingenot, dat altijd naar

gezichteinder

al

dit

meer dalen van

Een

zinlijk leven.

om meer

te schijnen

dan

men

en al het uitwendige vér boven het

schitteren,

te

een rusteloos jagen naar

Een

den horizont van

bij

van zedelijke kracht. Een zucht

om

is

vraagt.

weelde die doodelijk werkt op de ontwikkeling

van

verfijning

is,

o,

de onheilige drijfkracht van dien geest onzer

verwoestende kanker voort. Het

den

hoor

is.

Zie zijn

makker reeds

zijn

ja

u geen geheinmis meer, en niet

wat

zeggen,

te

—

beginselen uitspreekt,

zijn

in-

Een loswoelen van alle banden van ingetogenheid en stille zeden. Een verslappen van de tucht en een zich onttrekken aan elk gezag. En dan woudt ge zulk een eeuw nog gelukkig prijzen O ik wil met u haar lof bezingen, zoo we met den schijn vrede mogen hebben, het u wendige

te verheffen.

!

.

.

nazeggen, tend niet

!

.

het alles uitmuntend

dat

ons

schoolwezen,

naar het hart van

voeding

onzer

jonge

is

om

ons heen! Uitmun-

zoo de staat alleen naar het hoofd en zijn

burgers vraagt. Uitmuntend de op-

dochteren,

zoo geen moederplicht heur wordt opgelegd en geen eeuwigheid heur wacht. Uitmuntend den geest onzer dienstknechten en dienstmaagden, zoo ooit

gekomen

Christus alleen

breken,

maar

uitmuntend straten,

voor

als

de

in

geest,

de

is

die

starren

om

de boeien der slavernij te ver-

en slavinnen der zonde

slaven

zich

daar

's

betere

aan

den hemelhoog staan,

ernst,

naar brooddronken gegil ... O,

stippen,

Gel.,

als

ik

eisch

van het

te

om

flonkeren,

weet

het, er

maar toch, woord Gods ter

betere kringen hier en ginds,

men den

te laten. Ja,

avonds lucht geeft op onze

de priesteressen en koorknapen der wellust

of te luisteren zijn

ze

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen