Twaalftal leerredenen - pagina 30

30

BEDESTOND OP DEN HERVORMINGSDAG.

men

dat

ook

men

gewonnen, het

oprechtheid

der

deel

een

mijn

—

Schrift,

wedervraag,

God

nu

in

de

als

degelijker

verlaten

goud-

dan, zoo hoor ik nog eens

waarom

en

bidden saamgeroepen,

bij

om

in

uw

onzen

zulk een voorspoed dan tot

verkeerden

we

in

den bangsten nood?

antwoord Gel.!

Ziet hier mijn

We

maar

meer waarheid

weer een

dat alles dan geen overvloedige stof

is

roemen,

te

delven

dieper

en

uitgedreven,

gelooven,

frisscher

onderzoeken, weer der

is,

vermeerderd en

getal der belijders

zuurdeeg

farizeën

weer een

openbaar,

ongeloof

zijn

bij

thans, ja, ongeloovig gebleven

van het huichelen spaart. Niets verloren dus en

zich de moeite

een

maar

was,

ongeloovig

toen

huichelde, en dat

beroemde muren samenglaspunt noem van

vieren dit jaar het derdehalf eeuwfeest van die

kerkvergadering, die in 1618 binnen Dortrecht's

kwam. de

maar

zin,

ik

Zeg

ik

zeg,

uitwendigen

in

haar

in

dan de eeuw die

dagen

een

hevigen

ik

beweer

niet in geestelijken

en grootheid

na Dordt's synode gevolgd

die

toen

?

den

Christus,

Terug

is?

O! denkt u in was door

in die

vijand toch,

bij

eenparige

slechts in een enkel geloofspunt

dagen, toen de Geest der waar-

heid nog dreef en drong in het lichaam der gemeente, te snijden

volle

om

af

de vermenging van leugen en waarheid, en de kerk,

al tastte ze lijk

zoo

te veel,

geheel ons volk, ja beroerd

maar vriend en

strijd,

verschillen kon.

—

luister

verleden geen glansrijker tijdperk te kennen

terug,

van

belijdenis

zoo ik haar het

veel,

te

onzer kerk,

geschiedenis

mis

in

dat

uitblonk,

de keuze harer middelen, toch daarin heerze

toonde een karakter

bewustheid dat karakter wist

te

te bezitten

bewaren. Neen,

en met

we

kun-

meer terugdenken in die dagen, toen onze kerk der Hervorming niet door, maar ten spijt van haar bond met den Staat, een macht tot zedelijke verheffing van ons volk nen ons haast

bleek:

naar

niet

binnen

geëerd,

naar buiten gezocht was: en de

mannen van roem en faam, niet slechts als haar zonen genoemd, maar als haar geesteskinderen beImmers nog boezemt ze ons eerbied in, de groet werden. grootste

talenten,

de

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen