Revisie der revisie-legende - pagina 96

REVISIE EEN GEDING IN RECHTEN.

94

Onze vaderen namelijk waren nog helderziende genoeg, om dat een kerk geen kransje

nocli een disputeergezelschap

is,

noch een men-

,

gelmoes van grillen en zonderlingheden ; maar dat een kerk

En

,

men

of wil

en moet zijn zit-

een corporatie.

even uit dien hoofde stelden ze dan ook den hoogen eisch^ dat zulk

kerk minstens evengoed

een

is

een instelling, een stichting, een wel in elkaar

een geordend lichaam,

tend geheel

te begrijpen,

elk ander geordend

als

waarborg zou

lichaam,

opleveren voor recht en voor gerechtigheid.

Er mocht

h.

de kerk

in

i.

minder nog dan in eenige andere

veel

,

met de wederzijdsche plichten

stelling,

in-

noch geknoeid, noch

niet gespeeld,

gebeuzeld worden, maar het moest naar recht gaan. naar recht,

Tióó

een rechter was

Dat

moest

,

wet bestond, die het recht bepaalde, en er

er een

dat

die naar onverwrikbare billijkheden niet

zoo,

omdat

er anders verwarring

om

van Godswege en

elk geordend lichaam

verplicht, geroepen en

,

gehouden

den

kwam, maar overmits

Naam

gerechtigheid

zijner

durven bepalen en recht te

recht te

is,

dat recht toepaste.

durven handhaven.

En

dat

moest nog zooveel te meer in het geordende lichaam der kerk,

naar gelang de belangen, die op haar terrein

om

veel fijner, zooveel teederder, zooveel heiliger

waren van aard.

Onze ouden konden

rechtspraak vroegen, zoo-

komen, hoe men keurige wetten en keu-

er niet in

bood en zocht voor een haas,

rigen rechtswaarborg

of een servituut, dat op

uw

erfpachtgrond

rust,

die over het veld loopt,

terwijl

men

de vraag, of

de Christus in zgn eigen kerk geloofd, dan wel gelasterd zou worden, overliet

aan willekeur, toeval en

Ze voelden, dat Ja,

dat

daarin

dit

een

voor

spel.

God

krenking

niet

goed was.

een minachting, een geringschatting, een

,

meevoelen en niet meelijden voor

niet

En

deswege weerstonden

toen

zij

zijn heilige eer lag.

fier

en kras en onverbiddelijk de zwe-

vende vrienden van die dagen, gelijk het onze plicht

is,

nog

veel getrouwer

en principiëeler dan ooit te voren, den //zwevenden" onder de vrienden het hoofd te bieden ook in onzen Zij

als

tijd.

eischten dientengevolge, dat ook zulk een kostbaar en gewichtig stuk

//de

Confessie"

in

de

kerk niet van den noodigen rechtswaarborg zou

ontbloot liggen.

Die Confessie toch was een stuk, dat aan meer dan één geslacht toebehoorde; waar, in de kerk,

allen

belang

bij

hadden; waar het mandaat van

die kerk, als geordend lichaam, zich in uitsprak.

En lijkste

overmits het

en

nu volkomen

dierbaarste

kleinood^'

natuurlijk het

was, dat ook hier het

meest

de

begeerlijkheid

//koste-

der munt-

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen