Twaalftal leerredenen - pagina 82

ÖZ

SCHULDBESEF.

door

en

legt,

om

maakt,

binden

dat

van

den

wil, het ons

de zonde als schuld te beseffen.

dan ook de zonde onze schuld

onmogelijk

Onze wil

onvrij,

meer Verleid en dus onschuldig is de natuurlijke begoocheling, waaraan door de zonde zelf het zondig hart ten prooi wordt. Erfzonde, maar zonder erfschuld: erfsmet, maar zonder erfdoem, dus wil het de zonniet

!

!

daar, en toch erfschuld,

een krachtig inleven

juist

het eenig middel, waardoor

is

Men verwerpt

ontkomen.

in dat

gedachte:

die

denkbeeld van

we aan ben

dat zelfbedrog ik

zoo buiten

mijn toedoen geworden, aan mij dan niet de schuld, roept

men

Maar vergeet het niet, M. H., het is met deze erfenis als met de erfenis van aardsche goederen. Aan u het recht om een erfenis, met schuld belast, geheel te verstooten, maar zoodra ge ook slechts een enkele daad hebt verricht, luide.

—

een

uw En

geteekend,

handschrift

enkel

erfgenaam deed

dan

gelden,

verantwoording,

alsof

zoo ook

het hier.

ziet,

hoefde

u

door

is

niet

waardoor ge het recht van

u de schuld en komt ze voor

is

door u zelven ware aangegaan.

ze

De

aanvaard

erfschuld der menschheid be-

te

worden, mits ge dan ook u

zelven niet als erfgenaam hadt gedragen. Maar, zoodra ge ook

enkele maal door tegen

slechts een

de

kiezen,

hebt,

erfenis gij

zijt

—

bedreven.

in

Rust

van heeft

delde

het

God en voor de zonde te genomen

het beheer voor u

Gij

geen

zijt

uw dus

geslacht,

is

op

op zich

staand wezen,

is

die

bezoedeld

had,

menschheid,

juist

de verlossing

in Christus ge-

menschheid Gods toorn, in te

gaan

gij

als lid

Niet de Heer in

en onkenbaar geworden.

niet

aan

Hem

is

onze bezoe-

Hoe ge

clan

Aan

haar,

dus de schuld, en

menschheid moet ook voor uzelven

haar deelen.

maar

het reine beeld, gelijk Hij u van eeuwigheid

aan

als lid der

zelf

draagt die toorn met haar.

gedacht de

der schuld door

geslacht, een lid der gansche menschheid,

u aldus geschapen, maar door natuur,

last

worden, alsof de zonde door u zelven was

en op die diepe waarheid grond.

en

de erfgenaam en moet de

u zelven getorscht een schakel

aanvaard

ook aldus geworden

zijt,

gij

gij

met moogt

die schuld

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen