Twaalftal leerredenen - pagina 29

BEDESTOND OP DEN HERVORMINGSDAG. stookten denken doet

En

?

nu,

ziende van

dat wassen dier wateren niet

is

Had

door een wonder geschied'?

als

29

zoo vraag

ik,

de scherpst-

vroeger dagen dat kunnen verwachten, dat zóó

uit

nu

algemeen, dat

een vragen, een roepen zou opgaan

reeds,

men

naar geloovige leeraars, naar diezelfde mannen, die ger

bande

als

een achterhoek des lands,

in

verdacht

lichtschuw

maken? En

te

ligt

om dan

er

vroe-

ze straks als in dat alles

openbaring van een zeldzamen voorspoed? Drijven

niet de

we

met het scheepke der rechtzinnigheid dan niet voor wind en golven af, met de haven der ruste, de plek, die ons herwinvan

ning

u vragen, waar

ik

onzer

dringen

we dan

en

slagorde

banieren

profeteert,

hem

en saam

te klagen,

van

vooral

belijders,

lager

niet

roepen

geworden,

en

Geen

ontdekt.

slechts

van den

dan

vijand, een

van

gemaakt, niet

niet

in zulk

een ure, aan den

nood,

van bangen

gebed?

tot

Er

!

dan,

van het op-

is

niet alleen een winste

maar ook een winste aan oprechtheid, moet geschat worden. Juist door den

hevigen schok der meeningen

openbaar

om

zegepraal, te

ga verder nog, M. H.

ik

Ja,

in aantal

die

volkomen

van

vooravond

zijn

en van lauwren voor onze

het

is

gekunsteld, ja gehuicheld schier,

nood

getuigen

deinzen

het

deinzen, dat van vluchten voor

ontrolde

En nu

gezag belooft, reeds in het verschiet?

zoo hoor

is

de gedachten

zijn

dwazer

uit veler

ongeloof niet gekweekt

het

harte

maar

meening, dan het zeggen van

zoovelen, alsof in een luttel aantal jaren ons land en volk van

het

christelijk

geloof bekeerd

menschheid

aandachtig

van

omkeer

elke

verandering

Hetzelfde in

zou

zijn

door zijne stoutheid verbaast.

ieder

onkenbaar dat

een ongeloof, dat geschiedenis der

gadesloeg, weet dat zulk een snelheid is,

ontwikkelt.

ongeloof,

tot

Wie de

en

slechts

Neen,

uiterst

langzaam zich

maar wat

is

geschied?

thans openbaar wordt, was ook toen

hart en huis, knaagde ook toen aan den bloei van ons land

en

een

het

levensgeluk van ons volk,

maar onder

het deksel van

schijngeloof, dat alleen in klanken kracht bezat en op de

lippen

zich

openbaarde.

Hierin

ligt

het verschil dus alleen,

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen