Twaalftal leerredenen - pagina 194

194 ze

HET KRUIS VAN CHRISTUS HET LEVENSIDEAAL. die wereld, gelijk ze door de

uit

is,

deugd

en

kiem van leven

een

zonde werd, kracht

te willen

tot

trekken, en toch de

knie te buigen voor dat kruis, dat zulk een deugd veeleer tot

zonde stempelt

daarom, idealen

dan

kent,

den wortel

om

af,

moet het

toch, al

uit

En

den dood.

kan

niet

uwer

één.

zichzelf, snijdt het kruis die

alleen zelf voor

uw

oog

tot teleurstelling leiden,

te schitteren.

wie zegent het

dat ook dezulken nog door den Christus geboeid, nog door

niet,

tusschen

strijd

worden? Wie durft zeggen, of, in den hun streven, de Gekruiste niet ten

getrokken

kruis

dat

Christus en

O

leste zal zegepralen ?

moet het naar het

uw

heid des

leven

want, in tegenstelling met

zijn,

allen bij

En

geen

en

kruis van Christus, neen, het

het

men nog godsdienst wil, dan Want wat baat der arme mensch-

zoolang

!

kruis.

spreken van een Vader in de hemelen, van een Bron oneindig Al wezen, zoolang niet in de werke-

een

levens,

leven die God zich als werkelijk openbaart? God in deze wereld, God met deze wereld strijdend en dies God deze wereld behoudend, waar zal uw ziel Hem anders ontdekken dan in Jezus' kruis? Van God voelt ge u gescheiden,

van

lijkheid

En

dit

nu,

moet gedempt: schuld gevoelt

die klove

zonde, en

»met God hereend,

nu....

uw

ge, al loochent

ge de

schuld verzoend," waar

anders zult ge het vinden, dan wegzinkend in den dood van dien

den bodem van Wiens goddelijk hart alleen aard

op

Eenige,

en hemel samenvloeien? Zelfvernietiging

is

bidding, de drang der zedelijkheid in u, en

waar anders dan in Hem,

Wien

in

vend terugvindt,

wat

aangrijpt,

en

zijn

zult

die wereld

en

gij,

in dien

ge

als

ge,

uw üw

eeuwigen levensgrond

maar

daarmee

niet

diepte de

ernst zijn,

wilt

is

ik,

ware gij

ik,

juist ster-

nieuwe schepsel,

uw

maar

Hem,

gestalte dier wereld voor

—

maar hoe

uit

wereld

ten bloede

niet kruisigen kunt in

dweepen,

zijt

en

strijd,

zult gij die

in een schijngevecht,

durven,

den dood, zoo ge ze

Met idealeu

als het

hoe, zoo vraag

toe, ja tot

leeft?

wezen,

Met de wereld

bestrijden

Wiens eeuwige

wederom vraag

afgrond durven hederwerpen,

naar de voorkennis, naar de verkiezing,

uw God?

in

zijt

u

ge

zult

de drang der aan-

zal

zoo ge niet het hoogste u ten ideaal

in

u ophet u stelt,

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen