Twaalftal leerredenen - pagina 243

GODSDIENST

gelijk ze

ziet,

denken.,

liet

EN

ZEDELIJKHEID.

den geest zich vertoonen.

in

ik

ik

mij op

uw eigen denken woord ware om niet. Maar

de diepten van Gods Woord, nu

uit

ii

Beriep

ge zoudt er andere meening of

tegenover kunnen stellen, en mijn

nu

243

ik

u uit de mis-

schien nog onhewusten diepten van uw eigen hart heb gesproken, nu heb ik een machtige hulpe, een bondgenoot boven u in de macht des geestes, die uit dat Woord Gods zich op u werpt, en niet minder een bondgenoot in u, bij de herinnering aan uw heiligste ure en het klemmen des gewetens

uw O

in

hart.

godsdienst

en

verward

sef

nimmer uw

dan

laat

!

ziel

meer

raken

en

verstrikt.

dien strijd tusschen

in

zedelijkheid, tusschen vrije

genade en schuldbe-

Geloof mij, het

is

slechts de

hoogmoed in ons, die of den band der afhankelijkheid van God verbreken, of het schuldverwijt van zich wil werpen. Van God wil ik afhangen, alzoo spreekt uw hart, maar houd dan

ook ge

op

mij mijn schuld te verwijten.

belijden,

hoog

dan

onttrekken

kunt.

afhankelijk

zijn,

lijdenis,

de

men

mits

ook.

schuld wilt

late, hoe eng, hoe u aan den toorn des Hoogheilige schuldig voor God en van dien God

ge

Maar,

dat wilt ge niet, en toch dat alleen

gij,

is

heen,

en

spreek

nog eens de woorden Almachtigen

de be-

die door

wordt gestaafd.

die dusver

vergeving roepen woudt,

lijk

uw

u een eigen burcht

waarin

feiten des levens

bid

ook,

waarop Gods woord het »Amen" spreekt, en

En daarom, ga

Of

wel

uw

zonden

maar deugd zocht

in

belijden,

uw

wel

om

eigen kracht,

voor het aangezicht des Eeuwigen Gods uit:

Schepper',

„Ik geloof in God den Vader, den

verhard uw ziel niet, maar aanden driemaal Heilige ook als den Schepper van uw zedeleven, ook als den Almachtige, uit Wien de macht is van en

uw geest. En gij,

die, op den stroom der nieuwe dingen meêgegleden, dusver wel een oog voor Gods macht in uw geestesleven, maar geen oog voor de schreiende diepte van uw schuld en

zonde ga heen, en word weer natuurlijk en laat de vastgevroren stroomen daarbinnen weer losraken, en o als hadt, ook u zeg

ik,

!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen