Twaalftal leerredenen - pagina 121

MARIA

»Zoon,

121

had geschonken, en roept hem op

Maria

Hij

die

toe:

HET KRUIS.

BIJ

zie

uw moeder!" Een

den vleesche, maar door de

zijne beurt

werkelijke zoon, niet uit

gegenereerd, moest Joannes

liefde

Naar de betrekkingen des aardschen levens zelfs meer voor haar zijn dan Jezus ooit voor haar had kunnen wezen, en waar zij Jezus miste, uit de diepten zijner eigen ziel dat beeld van den Man der smarten weer voor haar Maria

voor

dus

wezen.

doen opleven, dat ze aan den voet van het kruis meer vragend

had aangestaard, dan van

volle diepte gepeild had.

zijne

Een

heilige

waardigd op

aarde

voor den jonger, dien Jezus

last

worden met de

te

erfenis

met het

vertrouwd

achterliet:

die ure af

deelgenoot van haar

was

leven,

bij

Jezus lijden

:

sterkste vertrouwen,

Een met Maria

ze beiden zullen voortleven .

.

.,

o,

zoo zijn ze

ja,

in

Hij

zich

voortaan

haar wee-

één de troost, die voor beider ;

ver-

:

reeds aan dat kruis deel*

hij

de liefde des Heeren bereid wordt

zal.

had

Hoe moest

aan Maria gebonden voelen. Want

genoot van haar smart geweest. gevoel

lief

van het dierbaarste dat Hij

dat hij van Zijn Meester kon ontvangen.

van

waar-

zijne volle uitdrukking verstaan,

in

de verlossende kracht meer onbewust ervaren, dan in

zij

ziel

door

één de herinnering, waarin

één de hope, die beider hart bezielen

:

saam verbonden om nimmermeer van één

scheiden, nu het Christus, de Gekruiste,

is,

te

die beider ziel vereent.

De liefde maar hoe

aanbiddelijk ontplooit ze ons dan ook haar luister.

Ziet

alles

van

des Heeren, ze

toch,

rondsom

Zijn blik

in

;

bij

dat kruis

Maria

is

een verschrikking voor

en Joannes, ze

niet

aan

?

den voet van het kruis gelaten,

één

vriendelijk

het

sterven

oog

te

oogenblik,

als

Of

niet bij alles,

dan

niet bij Zich

Waarom om voor

Maria niet het minst

waarin Zijn brekend oog

hebben,

kon uitvloeien?

waarom dan Joannes selijk

ze

straks eerst, als het sterven nadert,

dat scheidingswoord der liefde gesproken

daar

Hem

de eenigen op wie

zijn

Waarom

vrede rusten kan.

Waarom

gehouden?

de eenige kracht, die hier werkt,

is

als

zij

bij

het niet dragen kon,

Zich gehouden voor dat vree-

als schijnbaar zelfs Zijn

God

Hem

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen