Twaalftal leerredenen - pagina 12

12

NABIJ GOD TE ZIJN.

der menschheid van hun streven te

weêropbloeing

de

wachten

Want

!

vergeet het niet

den Christus der Schriften, ze

Haar

leiders

teren

van

ouden

den

gemoed

ontvankelijk

eerst

hun

heeft

fontein des Evangelies ge-

de

uit

nog zonen en doch-

met diepe teugen

en

geest

niet in het eerste geslacht.

allen

zijn

mogen

bewuste verwerping van

die

nog

is

en volgelingen, ze

:

dronken. Al zijn ze dan sinds ook uit den bloemengaard des Heeren uitgegaan, ze hebben daarom toch de geurige kruiden,

daar

gewassen,

genomen, stengel

een

die

water

in

tijdlang

doet, en tot

kruiden o,

gaard ontloken

dien

kunnen

gedoken,

bloeien,

en de bloemen toch met zich

geplakt,

eerst in

ook

bij

En nu, met den bloemen immers nog

zijn.

die

het kunstlicht, dat ze schitteren

reukwater overgehaald, verspreiden die welriekende

voor het oogenblik

zelfs

een nog sterker geur.

eens een volgend geslacht op hun graven zal

als

Maar

zijn

opge-

bloemengaard des Heeren nooit dan verwelkte bloemen geen festoen, en

staan, een geslacht, dat in dien

geweest uit die

en

is,

uit die

verdroogde kruiden geen reukvocht meer maken kan,

—

wie schetst u de armoede van geest die dan openbaar worden, wie

het

oordeel

der

geestelijke

verarming dat dan gaan

over elk die zich van Israëls Messias heeft losgescheurd.

geen gissingen

maar aan

zijn het,

die

enkelen,

waarop we daarbij afgaan, die

sneller

.

.

.

zal,

Immers ziet het

levend dan die anderen,

met een geheel geslacht hun tijd vooruit zijn, hoe die geroofde bloemen bij hen reeds kleurloos, die geroofde kruiden reeds geurloos

zoo

bij

zinlijkheid

O,

geworden, en hoe de geurige reuke van gisteren

zijn

menig

vorm u

trekken,

—

artsenij

geest

reeds

door een

walm

der

is.

dan, zoo ge kunt, een beeld uit die verspreide

een kerk die allen eerbied ingeboet, alle achting

verbeurd heeft, een

tallentvollen

verdrongen

—

voor

mislukt de poging

om

door nieuwe menging

de krankheid der geesten

te vinden,

—

en

intusschen die kanker steeds voortvretend, de onreine hartstochten opwerkend van onderen op, een blinde macht des gewelds al

meer het recht met voeten tredend, en

in

de lagere klassen

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen