Revisie der revisie-legende - pagina 76

DE EEVISIE NAAR IRENWCH EN ORTHODOXISTISCH BEDOELEN.

74

om

3. dat

Van Toorenenbergen

Dr.

verklaart

predikanten

onderteekeningsformule voor de

worden,

gehouden zou den

om

Synode de

in elke zoodanige

1618

in

de vaststelling der slechts

Synode

plaats greep

eens

alle drie jaar

om

eenighe dringhende noodt ware

er

daarbij

belijdenis

de gewoonte van kracht bleef, te

herzien"

(ib.

XXXVII.)

p.

;

een Synode-nationaal de Belijdenisschriften moesten

dat tijdens zulk

» stilstaan." »

ware

ten

nemen;" en „dat

tijd korter te

4.

de

dat

de onderstelling dat de nationale Synode ordinaarlik

» in

Immers

de drie jaren zulk een Eevisie moest plaats hebben.

uitdrukkelijk

Werkelijk heeft het gezag van de Belijdenisschriften gedurende

(van 1618, 19)

stilgestaan"

Briev. in

{Geref.

St.

v.

W.

en

Vr. 1879 p. 162);

en

5.

men

dat

lieverlee

deze

te

Dordt

dan dat van

niet anders zich heeft voorgesteld,

achtereenvolgende Eevisiën tot wijzigingen van articulen en

stukken der leer zouden leiden. »Zij (de Synode van Dordt) heeft niet gemogelijkheid dat de kerk zonder eene voortdurende herzie-

dacht aan de

ning

of

van

toetsing

voortbestaan."

de „articulen

al

Geref. Brieven

(Zie

van zulk een uitspraak hier Terwijl eindelijk uit het sinds

wordt

1618,

19

lijdenisschriften,

als

bijna

ongelooflijke

geweest,

uitbleven

alsnu

de

conclusie

voor zich te onderscheiden heeft in onze Be-

//haar

die

en haar aan veran-

onveranderlijk credo

dering onderworpen dogmatisch samenstel" splitsing en onderscheidiog

het

dat de negentig Revisiën, die in dit stelsel

waren

dat ieder

tusschen

Om

letterlijk afgeschreven). feit

geëischt

getrokken,

p.

der Leer in alles" eeuwenlang zou

159.

er Dr.

(De Symh. Schr.

Van Toorenenb ergen

Een

38).

p.

toe verleidt,

credo, let wel. niet van eenige algemeen Christelijke,

kenmerkend

van de Gereformeerde kerken dezer landen, ons

verwezen naar de

te

om

maar drie

stukken van «zonde, verlossing en dankbaarheid'^ zonder eenige de minste nadere omschrijving

van de diepte

waarop die verdorvenheid gepeild moet,

van de oorzakelijke beweging waardoor de verlossing ons toekomt, noch van de

bedingen

van

en kracht

doel

dankbaarheid gebonden

ligt.

mate

en

Immers we

waaraan het betoon van die

lezen p. 36

:

//En de Gereformeerde

kerk heeft door de genade, aan haar geschonken, eene

belijdenis,

op dit hoofdpunt (het credo) geen onzeker geluid geeft. in

de erkentenis

//cenigen

troost"

menheid

der verlossing

aan. altijd

Daarin vast."

ligt

van de ellende der

(?)

Zij

die

wijst ons

ook den

zonde, de volko-

en de dankbaarheid voor haar bezit met klaarheid

hetgeen in de Confessie niet veranderen kan.

Eene bepaling

van het credo

Toorenenbergens redebeleid niet mag opgevat

die als

natuurlijk

omvatte deze

in

Dat

staat

Dr.

Van

trilogie

ook

de uitwerking dezer stukken, wijl dan toch elk profijt van zijne onderscheiding

hem zou

ontgaan.

Ook

hier

dus

is

in

zijn

credo van de Gereformeerde

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen