Twaalftal leerredenen - pagina 117
(eerste en tweede zestal)
MARIA
BIJ
117
HET KRUIS.
alles
gedragen, de volle aanblik van dat akelig lijden moet op
eens,
met een enkelen
blik doorstaan.
eene moeder als Maria was:
Zoon, maar
te
staan
En dan moeder
te zijn,
het krnis van
haren
bij
machteloos en gebonden, zonder
tot
iets
verzach-
ting van zooveel leed, tot leniging van zoo doodelijke smart te
kunnen bijbrengen! En dat
zelve te willen, daartoe door eigen
kracht der liefde gedrongen te worden
!
Neen,
we
knielen niet
voor Maria, als moeder Gods, gelijk anderen doen, maar
wie onderdrukt de hulde van de
zijn
toch,...
eerbiedige bewondering voor
van een moederhart, dat zulk een moed ontwikkelen
liefde
kon, zulk een daad dorst bestaan.
En
neen,
toch,
zelfs
haar
door is
van wat
de
schrikkelijk
er
Ja,
des
lijders
naar de
van
ziel
den
lijder
oogenblik,
stroomt,
ziel
des
en
toen haar oog het oog van Jezus lijder
door
En
pijn
en
Hem
die sprake
van wat Zijn
smarte, onder dien
in
die uit het
het oog van wie
in zulk een oogenblik, die sprake
zooveel
haar boorde
ziel,
andere wordt overgebracht, ook
ons die nooit ten volle bewust.
onder
lijden
En daarom maar
doorworstelt.
een sprakelooze taal der
is
van het
vlijmt ons het zielsbesef
dat uitwendig tafereel,
en de diepe blik van den
ziel.
vervulling niet van
zinlijke aanblik
was voor Maria reeds
nog het
banger
ontmoette,
ziel,
De
gruwzaam, maar dieper nog
wel
we
zou gaan.
ziel
was nog de
dat
dat zelfs nog het zwaard niet dat snijdend
Simeon's profetie:
last
al
de
oog
aanziet,
worden
van Jezus'
ziel
zwoegde
der zonde en
des toorns, in dat bange eenzaam, in dat allengs zich verlaten
gevoelen van Zijn Vader. ... die zielsuiting van de diepstgaande smart,
die
kelijke
mededeeling van een naamloos
het
die
ooit
een menschenziel geleden heeft, die onuitspre-
Maria door haar blik op Jezus
zielelijden, ...
in
haar
ziel
die
was
moest op-
nemen, voor zoover een menschenhart zulk een nooit uitgesprolijden door het meegevoel der liefde in zich opnemen kon. O! voeg die verscheuring harer ziele bij den afschrik van
ken het
zinlijk
des
Verlossers
lijden:
niet
denk
u
dat meegevoel
van het
zielelijden
zonder dat verteerend zelfverwijt, dat ook.
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van woensdag 1 januari 1879
Abraham Kuyper Collection | 273 Pagina's
Bekijk de hele uitgave van woensdag 1 januari 1879
Abraham Kuyper Collection | 273 Pagina's