Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

Twaalftal leerredenen - pagina 117

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Twaalftal leerredenen - pagina 117

(eerste en tweede zestal)

2 minuten leestijd

MARIA

BIJ

117

HET KRUIS.

alles

gedragen, de volle aanblik van dat akelig lijden moet op

eens,

met een enkelen

blik doorstaan.

eene moeder als Maria was:

Zoon, maar

te

staan

En dan moeder

te zijn,

het krnis van

haren

bij

machteloos en gebonden, zonder

tot

iets

verzach-

ting van zooveel leed, tot leniging van zoo doodelijke smart te

kunnen bijbrengen! En dat

zelve te willen, daartoe door eigen

kracht der liefde gedrongen te worden

!

Neen,

we

knielen niet

voor Maria, als moeder Gods, gelijk anderen doen, maar

wie onderdrukt de hulde van de

zijn

toch,...

eerbiedige bewondering voor

van een moederhart, dat zulk een moed ontwikkelen

liefde

kon, zulk een daad dorst bestaan.

En

neen,

toch,

zelfs

haar

door is

van wat

de

schrikkelijk

er

Ja,

des

lijders

naar de

van

ziel

den

lijder

oogenblik,

stroomt,

ziel

des

en

toen haar oog het oog van Jezus lijder

door

En

pijn

en

Hem

die sprake

van wat Zijn

smarte, onder dien

in

die uit het

het oog van wie

in zulk een oogenblik, die sprake

zooveel

haar boorde

ziel,

andere wordt overgebracht, ook

ons die nooit ten volle bewust.

onder

lijden

En daarom maar

doorworstelt.

een sprakelooze taal der

is

van het

vlijmt ons het zielsbesef

dat uitwendig tafereel,

en de diepe blik van den

ziel.

vervulling niet van

zinlijke aanblik

was voor Maria reeds

nog het

banger

ontmoette,

ziel,

De

gruwzaam, maar dieper nog

wel

we

zou gaan.

ziel

was nog de

dat

dat zelfs nog het zwaard niet dat snijdend

Simeon's profetie:

last

al

de

oog

aanziet,

worden

van Jezus'

ziel

zwoegde

der zonde en

des toorns, in dat bange eenzaam, in dat allengs zich verlaten

gevoelen van Zijn Vader. ... die zielsuiting van de diepstgaande smart,

die

kelijke

mededeeling van een naamloos

het

die

ooit

een menschenziel geleden heeft, die onuitspre-

Maria door haar blik op Jezus

zielelijden, ...

in

haar

ziel

die

was

moest op-

nemen, voor zoover een menschenhart zulk een nooit uitgesprolijden door het meegevoel der liefde in zich opnemen kon. O! voeg die verscheuring harer ziele bij den afschrik van

ken het

zinlijk

des

Verlossers

lijden:

niet

denk

u

dat meegevoel

van het

zielelijden

zonder dat verteerend zelfverwijt, dat ook.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van woensdag 1 januari 1879

Abraham Kuyper Collection | 273 Pagina's

Twaalftal leerredenen - pagina 117

Bekijk de hele uitgave van woensdag 1 januari 1879

Abraham Kuyper Collection | 273 Pagina's