Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

Twaalftal leerredenen - pagina 125

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Twaalftal leerredenen - pagina 125

(eerste en tweede zestal)

2 minuten leestijd

MARIA

wederom

Christus

velen

bespeurt

Neen,

ik

125

HET KRUIS.

kruisigen, eu uzelven gedurig onder die

ziet

het

die

BIJ

sehandhout

voor

Hem

vernieuwen

?

bedoel niet die gevoelssmart, die slechts een pijnlijk

gaande smart,

weeke zenuwen is, maar die die met Christus lijdt, waar

zonden:

die

schreit

zonde

ons gedurig door den Christus wordt toegebracht: die

trekken

van

in

we

smart, als

alles

bij

smart

die

:

ons zelven,

in

in

en onze lippen, van ernst verbleekt,

niet :

volg

:"

mij

zoo

gij

ontzettenden eisch

die

ja,

smart die

meer

dat kruis niet

de zelfvertwijfeling uwer

in

Maar

o! rijker troost

Heer uw door

Zijn

werd

is

gij

zelf in

Wat

ge ziel

bij

al

:

naar

verachte

Zijn

gewend, den,

Maria

dan waarmee de

Dan

wonde eens

troost Hij u door Zijn

om Hem

en

den smaad van Zijn kruis hebt veracht. dat

zaagt,

het zwaard

stierf

ooit

dan ook geen,

er

uw

gevoelt ge dan ook aan

de wereld, Hij die voor de wereld

kruis,

maar

hebt nedergeknield.

ge slechts een vergetene, een zwakke, een

zijt

maar moest

anders

kruis op en

ervaren hebt,

ziel

onverschillig voorbijgaat

een hart vol goddelijke liefde ook voor door

de

ziele bij dat kruis

geslagen.

Zijn eere de smart en

eigen

te

anders meer stamelen

>Neem uw

verkwikt, zoo haar die smartelijke

kruis

weg

dien Chiistus

door Zijn woord, door Zijn gave, indien ge

blik,

om

ziel

onze

de lach der ijdele vreugde ons vergaat

als

kunnen dan

zijn

om

voelen van den doodsteek, die der

't

moeten opgeven, wat dusver onze rijkdom

scheen, om, vernietigd

zinken

zedelijke, die diep-

Hij sterft

tot

mocht

u.

niet

van voor

heeft

stierf,

Hij moest u

uw

wonden ziel

door de diepst-liggende vezelen

af-

snij-

de mensch der zonde in u nooit. Maar het

Beeld des barmhartigen Vaders dragende, heeft Hij u niet van harte gewond, doch gewond om u te genezen u terneergeworpen om u op te richten u gedood om u ten leven op te wekken: u bedroefd om u te troosten. Of lag er dan voor u geen troost in dien blik der liefde waarmede uw Heiland u :

:

aanzag,

als

duurd ?

Was

ge maar eerst den blik van Zijnen toorn had verhet geen indrinken van

als uit dat goddelijk

meer dan aardsche

oog met zachten golfslag glansen

liefde,

als

van

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van woensdag 1 januari 1879

Abraham Kuyper Collection | 273 Pagina's

Twaalftal leerredenen - pagina 125

Bekijk de hele uitgave van woensdag 1 januari 1879

Abraham Kuyper Collection | 273 Pagina's