Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

Twaalftal leerredenen - pagina 42

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Twaalftal leerredenen - pagina 42

(eerste en tweede zestal)

2 minuten leestijd

42

BEDESTOND OP DEN HERVORMINGSDAG.

kromp,

scheen het, of niet door feilen

toen

strijd,

maar door

en vergeten, de ware kerk van Christus geheel

begraven

een

weggezonken en vernietigd was.

En wat tig

neen,

is,

die

de gerechtigheden der volkeren, niet

aschhoop nog smeulen

bleef,

en waar

om

alles verloren scheen,

het weer al voor de Zijnen herwonnen,

Hij

heeft

wekt heeft Hij die

om

niet

menschen was, maar omdat Hij, onze God, barmharheeft Hij toen de vonk weer aangeblazen, die ook onder

in

mannen, en

die

ze

en ver-

opgezweept met Zijnen adem

strooming der geesten, en ze beschikt die tijden en veror-

dend

die gelegenheden, die door Zijn

hand

tot

één kunstig ge-

hier en ginds, als door een

saamgevoegd,

geheel

wonder van

Zijn alvermogen, de kerkhervorming verrijzen deden.

O! ze

ze

zie

de

in

dan

de barmhartigheden onzes Gods, gelijk

Gel.,

grootsche

voor ons oog geteekend staan. gelijk

en

beschermen

Want hoe

de

toe vervolgd,

van

wat

vijanden

ontwikkeling

niets

dus

Zijn

vermocht.

maar even schonk,

scheen

en

dikwijls

hoe

fel

hand had gewrocht.

bestookt hebben van alle

Uitgeroeid

de raadslag

luidde

telkens

machtige

zij-

weder partijders tegen haar wording en

dergang was het toegelegd, en

Zijn barmhartigheden,

der Hervorming haar ook ten bloede

hoe ze haar ook

den, toch hebben haar

nood,

Hervorming ook nu nog

Zie ze,

de Heer, ze heeft groot gemaakt in het beveiligen

Hij,

worden,

der

stichtingen

— het

en verdelgd zou ze

der vorsten en op haar on-

en waarlijk hoog klom soms de of die toeleg gelukken zou,

was het Gods ontferming,

dikwijls

die

weer uitkomst

onze vaderen ook door eigen schuld

schier alles bedierven, Zijn barmhartigheid

was

het, die

hen weer

telkens heeft gered.

Waarop

anders, dan op Zijn barmhartigheid, zouden

we dan

waar voor den nood der kerk onze bede op zal gaan'? Of is dan niet die kerk zelve alleen in Gods barmhartigheid gegrond? Is Gods barmhartigheid niet het element waarin die kerk leeft, de wortel waarop ze bloeit, de grond waarin haar fundament ligt uitgeslagen ? Is Hij het niet, pleiten

willen,

Gel.,

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van woensdag 1 januari 1879

Abraham Kuyper Collection | 273 Pagina's

Twaalftal leerredenen - pagina 42

Bekijk de hele uitgave van woensdag 1 januari 1879

Abraham Kuyper Collection | 273 Pagina's