Twaalftal leerredenen - pagina 193

!

HET KRUIS VAN CHRISTUS HET LEVENSIDEAAL.

van

een

geringer

van

having

onze zondige Vertolken

uitsnijding te gedoogen.

der

de

in

schrift

van Christus" op

en «voorhuid"

deel,

geheel

193

erger nog de hand-

is

natuur, zonder afsnijding of

we

dus het woordengebruik

van onze dagen, dan wijst het

taal

» kruis

op gedeeltelijke dooding

algeheele, «besnijdenis"

van ons zondig wezen, en «voorhuid" op geen dooding, met

Het

—

laatste

—

de Voorhuid

stempel voor derzulken streven,

pogen

ons

zooals die

in

te

ontwikkelen

Hem

is.

en

is

al.

dus voor alle eeuwen het

aan geen zonde geloovend,

die,

volmaken

te

uit

onze natuur,

zeer zeker dus geldt het woord: Gij hebt

geen kracht. Nog onheilige, ongoddelijke kracht waar ge ongeveinsdelijk u tegen den Christus over maar met volkomen machteloosheid zijt ge geslagen, waar

Christus

misschien, stelt, gij

naam van

den

aan die velen,

Christus

voor

üw

die ook in onze dagen,

verdorvenheid onzer natuur aan den

streven rooft.

naam van

huwen, wat doen ze anders dan het kruis

nemen

Ziet het

hun loochening van de Jezus pogen te

als alpenstaf

met

zich

den bergtocht naar het graf van sneeuw? Immers, hoe

bij

daalde voor hen niet reeds de avond, nu pas de morgen was doorgebroken, en eer er sprake die

onvruchtbaarheid

zelfs

ook

van een dag was geweest? En hoe kon uitblijven,

waar men met het kruis

van Jezus, dat den mensch doodelijk krank doemt,

in

mensch een volmaakte vrucht der heid wilde uitdrijven? Of getuigt het dan de historie al wat in die wereld groot wordt genaamd, dat uit

dien kranken

met

Christus zich

zijn

vloek beladen,

noemenden Rabbi

y>koning"

het recht verkracht

Hem

erschaar

bloed?

diep

hoe

nu

wereld

:

zal

men aan leven

eeren?

ge

beurtelings

er

is

hoe

macht den

te

dooden de :

maatstaf der wereld

is

er

priest-

om Zijn

de volksstem geroepen heeft

immers geen

veracht, zoo uitgestooten en verworpen als Hij.

het

Christus

den

keizerlijke

niet,

kruis van

heeft uitgeworpen: de rechter

den rechtvaardige

gelasterd

naar

O,

zoo

om

Rome's

de hand,

gerechtig-

En

die wereld gelooven, uit de natuur dier

ontwikkelen

willen,

en toch dat kruis van

Maar immers, dat is karakterloos: dan eert wat uw smaad, en smaadt wat uw eere is. O

geen schreiender tegenspraak, dan

uit

uw

natuur, gelijk

13

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen