Revisie der revisie-legende - pagina 65

EEFERAAT OVEE DE BELIJDENIS. maar

daarbij het Jus discretionh

maar,

die

bleef,

niet

het

uit

Liuiborch terecht

zooals

oog

63 dat een

verliest,

ieder

gegund

aanmerkt, het jus definitivnm Ecclesiae

eerbiedigde ^ ). Ze moesten er wel aan hechten, want hun strijd met Rome had hun te goed geleerd, hoe verkeerde adstructie, hun strijd met het anabaptisme, hoe valsche Schriftciteering, verre van onschuldig te zijn, ten leste de

„doctrina

De

salvifica"

tegenover

kerken

alle

Die

Vandaar kercken

confessie

voor

nationaal

element, en

alle

waarop

verschijnselen

bewijskracht.

instituut.

als

„in abyssum erroris" meesleepten.

zelve

syncretistische

het

der

daarmee

raken

de

verzet

men de

tegen

Hervormden, eigenheid

zich

kerk

organisme,

invoering

zooals

van

missen

beroept, als

Voetius

iedere

kerk,

eener

hier

niet

Het

zegt"). is

de

f/enerale

nooit door

Zeer zeker, niets was gewoner dan dat ze weêrgoedkeurden. Bovendien de consensus Tigurinus en Genevensis zijn te zeer bekend, om vermelding te behoeven. Maar de verklaring, waarvan zoodanige goedkeuring, meest verzeld ging, nütil istuismodi onfessione coutiiieri, quod non sacrae Script, et orthodoxae doctrinae coHseutaiieum, zooals Calvijn schreef'^), doelde uitsluitend op de gewetensquaestie, en had met de belijdenis d';r kerk als instituut niets gemeen. Zelfs dan, als bij groote affiniteit van confessie, de belijdenis eener andere kerk, ook in het instituut, aanaeembaar werd verklaard, bewijst dit tegen de volledige aanvaarding van inhoud en vorm niets. Aangenomen, wat de Syucretisten zeiden onmia in kis confessionibus aliis aliis verbis fuise do(jrnata, expositu, ut semper tarnen eadern maneat ita veritas ''), dan nog pleit dit eer tegen de distinctie, dan er voor. Immers men kan eenzelfde bekentenis in twee geheel verschillende vormen uitdrukken, die geen wcord zelfs gemeen hebben, zóodat het volmaakt 'tzelfde is, welke dier beide ge teekent, maar zonder dat voor u daaruit 't minste recht voortvloeit, ook maar één eenig woord daarin als niet geschreven te beschouweu. Het is volmaakt een, of ik een stuk teeken, waarin staat: „Ik beken liiermede aan X.N. 100 (hdden schuldig ie zijn" of wel een ander, waarop ik lees: „/X- verklaar bij deze n veertig Rijksdaalders te zullen betalen" want a! hebben ze geen woord 2;emeen, toch zijn ze van gelijken inhoud, maar een recht tot afwijking van wat ik geteekecd heb,

onze vaderen

keerig

voorbij gezien.

eikaars

confessies

,

daaruit in het minst niet voort. Neen, dezelfde mannen, die de geestelijke „consensus der Ecclesia oecomenica" zoo hoog hielden, handhaafden voor de kerken als instituut even krachtig haar „dirersitas" Varietas in diversis Ecclesiis, zooals we in de Helv. posteria lezen, in Ecclesia maferiam. dissensionibus non visa est suppeditare, maar verre van indifferent te zijn, is die varietas veeleer recepta pro Ecclesiarum diversaruni ratione, opportunitate et aedijicatione vloeit

.

'-•).

Op

stond de Xederlandscb.e geloofsbelijdenis gelijk met die der andere hervormde kerken, maar in de ksrk als instituut, wordt de onderteekening der Belgica „tiirnoemplickenen'' zelfs door de Synode van 1595 geëischt, noemplicken

van

geestelijk

hen

terrein

die aireede in de reformeerde Kercken gedient hebben

^). Zoover gingen de streng gereformeerde Davenantius aan den Syncretist Duraeus kort na de Dordtsche Synode schreef: Satius esse, ut privotissima doctoris opinio, qmrncis vera, in tenebris lateat, qtiam ut pubticu Ecclesiae authoritas ipsü luce

ze zelfs, dat

palam

aliam Ecclesiarn ditertere oporiet, aut pro cen^uram subire ''). Of wil men een getuigenis van een uit het syncretistische kamp zelve, men hoore dnn hoe scherp Joannes Crocius reeds doorzig, dat er vrijheid van belijdenis in de maatschappij, maar niet in een bepaalde kerk kan zijn, en dat dus het oordeel der kerk wel de boHO

>)

conculcetur.

Sin minus,

animarum Ecclesiae

Liinb., Theol. Chr.

IX. 210b.

*)

aut

in

cui subest,

Lib.

Harmonia praef 6.

XI *)

Vl.

Ainsterd.

Niemeier 404.

1735. tl. *) Hooyei

-) Voetius 3a. 30, 31. Op. ') Wallenberg. 293a. 364. •">)

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen