Twaalftal leerredenen - pagina 247

247

HET ONBEWUST ADVENTSGEBED.

maal

haar omvang geopenbaard.

in geheel

was werkelijk

zegt:

de

En wat nog meer men naar die

geweest, wat

profetie

dan moest ze voor ons haar uitnemende waarde kon ze geen vertroosting meer brengen aan het

voorstelling wil,

en

inboeten, hart, dat

den Beloofde

het

zoo

niet

kon

het, blijkens cle Schrift

wijl

moeten we

is,

onze

Krachtens

pen.

maar

niet zoo

onze ervaring

Niet dus wijl

zelf reeds heeft begroet.

zijn,

want zoo

ervaring,

uw

nen

van ondank, zulk een gedachte

zelfverwijt

Maar

dragen.

ook

herziening

voorstelling in

geslotene openbaring.

of

zelf staande, af-

doorbladeren der

het, bij het

is

we

daar

den Berg van

verre

wateren worden uitgegoten van Gods Heiligen Geest,

de

aan den voet des bergs saaingegaard, eerst

die,

ken nederdruischen, samenvloeiend,

toch

om

bergstroom

kalm maar

besproeiend

die

alleen,

nu

richten,

menschheid fetie

winnen

te

een breede bedding

stroom

engelenhand door

blijkt

dat

in

licht

de

in

daarhenen

vliet,

de akkers

Niet dus op den

oeverrand.

zijn

de bedding moet zich ons oog

evenzeer

door

bedding

de

in

de

door den stroom des Geestes de aard der pro-

het

den

welig

lieflijk

allengs

uitgegraven en de eens zoo wilde

maar ook op

het als

is

rusteloos

leunen aan

werd bepaald.

zaad

wilde bee-

maar

kracht, en nu, kronkelend

in

Neen de

profetie

plooide bloem, van boven gereikt,

en,

als

zich gedurig verliezend,

buigend, door de rotskloven henen scheuren, tot ein-

zich

delijk

die

minder biedt de Schrift u

voor ons zien liggen, waarop in milde stroo-

Gods heiligheid

en

niets

Veeleer

Godspraken,

Messiaansche

men

want

;

kun-

te

de Schrift zelve, eischt die

blijkens

Messiaansche profetie dan een op zich

cle

krachtig ge-

smaken deed,

die de profetische Schrift u

uitnemende genieting,

om

te

de vertroosting, van de zielsverkwikking, van de

van

zonder

weg

voet den

des levens reeds betrad, geeft de herinnering u tuigenis

en

die voorstelling verwer-

zaad

dauw

in

den

is

maar

ons niet als een ontuit

den hemel

hemels bevochtigd,

des

is

door

akker der menschheid gelegd, is

dat goddelijk

met het bloem ontloken,

dien akker opgeschoten, en, bestraald

van omhoog,

is

daaruit allengs de

Godspraak van Messias voor ons

ligt.

Zeer zeker,

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen