Twaalftal leerredenen - pagina 179

HET KRUIS VAN CHRISTUS HET LEVENSIDEAAL.

kon

En

want wie dweepen, wie niet zoeken, maar hebhem koesteren zal met haar gloed: niet zoeken, maar dat »hoogste goed", waaraan hij zich toe zal wijden

ze

niet.

ben, die bezitten

met heel

Ze droomt,

wat

wil,

En

zijn ziel.

maar

dat ze bezit,

M. H.

natuurlijk,

roemen, wie belijden

als

ge

Gel.

verlokt

levensdoel

toovert

!

mocht worden,

smeekend,

ook

niet

maar een zwevend

de leidstarren onzer eeuw.

zijn

ziel

najagen

het

in

Maar

uw

voor

dier 'idealen uw-

een getuige tegenover haar,

als

de Apostel van den Christus, u

God door hem

of

als

zal,

die lichtbeelden voor het oog, of

ze

te verspelen.

dan

treedt

niets

En daarom,

haar wit.

waarin ze roemen

choor van onbereikbare idealen u,

Ze heeft

tastend, altijd zoekend, altijd jagend.

weer najaagt

dan

ze belijden, niet

Ook

,

dat juist mist onze eeuw. altijd

is

!

moet de zon

ze schept zich beelden, die ze eerst zelve voor zich

en

uitjaagt

170

b'ade

:

»Laat

uw arme

ziel

door den zang dier Sirene niet verleid worden. Wilt ge dweewilt ge

pen,

u

hij

roemen,

dan wat uw

hier

.

.

ziel

zie hier dan wat uw hart begeeren, zie beminnen zal, en, mét dat zeggen, toont

het Kruis van zijnen Heer.

.

Het kruis van Christus en eeuw,

met

het

zijn

ideaal

woord

uit

de zwevende klanken onzer

niet

des levens, düs

zij

dan de roepstem,

den Galaterbrief deez' morgen

tot

die ik

u breng.

Jezus' kruis het levensideaal. Niet alsof het voor hem, die

bij

dat kruis heeft aangebeden, slechts «ideaal" zou blijven. Neen.

wie

bij

jaagt

Golgotha

niet

nederknielde,

die

dweept,

die

streeft,

wat

zijn ziel

die

van

staat: voor hen in de gemeente des Heeren, met zoo volle teugen hebben ingedronken voor wier hart nog uitgaat met een oneindige behoefte, in wier

verre

die haar geest allen, ziel

die

maar roemt en juicht, gelooft en jubelt, in gevonden heeft. Maar voor haar, voor onze eeuw,

meer,

:

het ledig nog zoo peilloos diep en schreiend

voor hen,

ja,

van eigen

leegte, neen,

het ideaal

;

arm

gaapt,

maar

het oneindig volle, het levende, het

werkelijke ideaal, dat alleen de koortsachtige onrust kan

Gel.,

hierin

stemt

de

—

niet het holle, vluchtige spiegelbeeld

wereld

stillen.

met hei Evangelie overeen,

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen