Twaalftal leerredenen - pagina 73

73

SCHULDBESEF.

binnenste

ons

in

onzer

Hem

dan zou ook,

ingeboet,

ons

uit

bij

Hem

ons denken.

de meest woelzieke

van goddienerij, onze godsdienst alle werkelijkheid

uitkraming

dan

keert het streven

al

loochende

al

ja,

af,

Viel dat schuldgevoel weg,

hebben

ook

getuigen,

blijven

zich van

ziel

uitgangspunt

elk

wijl

ware weggenomen.

hart

voor geestelijk leven

Maar dan ook omge-

keerd, zoolang dat schuldbesef nog niet geheel in ons verdoofd

zoolang

is,

wat

teruggewinnen,

weer

en dus nog op kan waken

sluimert

;

o,

dan ook ons hart bestorme, dan kunnen we van

onwrikbare

die

uit

nog

het

twijfel

met

vastigheid

heroveren, en

alles

hulpe Gods nog alles

de juist

door dat schuldbesef

met zachten drang worden binnengeleid

en levensbeschouwing der Schrift, die

zóó

juist

is,

in die wereldals het schuld-

gevoelend menschenhart ze behoeft.

Hoogst

om

is,

daarom het

verschijnsel,

:

dat de neiging

ja,

bij

vele

dat

onmiskenbaar

aan de klem van dat schuldbesef geheel weg

neeren,

te rede-

zich te verlustigen in de profetie, dat de dag niet

en

meer

verre

is

schuldgevoel met zooveel zwakker toon'en

dat

dan vroeger spreekt

H!

M.

bedenkelijk;

eeuw

onze

in

men

waarop

is,

van

dat

schuldgevoel

alleen

nog maar op den christelijken kansel en achter de kerkdeuren spreken

zal.

Geen vrees moet ons spreekt

daarbij

de

dat verschijnsel aanjagen,

mond

'

zoo licht

van het eigen hart gewraakt wordt. ten

schuldbesef

het

bij

dubbele uiting

een

want ook

wat door de ervaring Maar bovendien, we moe-

uit,

altijd

wel onder-

scheiden: dat schuldbesef, dat door het eigen geweten van het

naar

hart

gewoonte ik

die

stem

de

u

toe,

ernst,

dat

door

van

al

de

zonden

meer verloren: gewoonte

meer

aan dat schuldbelijden

was toch

andere dat door opvoeding en

door het verschijnsel waarop

werking

laatste

samenleving, belijdenis

en

lippen,

van de lippen naar het hart wordt gedrongen.

altijd

meer

schijn

op is

ik

En

u wees, gaat

door den toon onzer

onzer eeuw wordt ons geen

de

lippen gelegd.

Maar

in

dan ook weinig verloren: dat

dan wezen

;

die gehuichelde zon-

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen