Twaalftal leerredenen - pagina 168

.

168

RUST DER ZIEL

DE ONRUST DER TIJDEN.

BIJ

men

ren des Heeren ontkend. Als

machtige

heirscharen

machtige

hemel"

rijken,

door door

als

getroffen,

een

men

Oud verbond van

las in het

Engel

een

Gods ontwapend, van

«donderslag

bij

onbewolkten

van de zonde,

sprak

als van een ontbindend en vernielend beginsel, dat land en volk ten verderve

moest

— hoe

leiden,

hoofd, en ach

en

ongeloovig schudde dan de wereld niet het

men

lachend ging

!

levensvreugde

zijn

voor

als

Europa's

voort de weelde te verfijnen

Aan een

verzekeren.

te

volkeren,

meer gedacht. Maar nu, hoe geheel

Belzazar's nacht

werd door de mannen onzer eeuw

niet

geworden?

Ach!

slechts

anders

deze dingen thans niet

zijn

maand

een

verliep,

en immers, wat

vroeger slechts op den kansel geduld werd, thans kunt in

uwe dagbladen

werd

lezen.

thans

bespot,

en die mannen,

die,

uitgezonden,

zijn

verwart.

Wat

zelfs

zweeft het den spotter zelf op de lippen,

om

kondschap

doen, naar het slagveld

te

spreken zelven van een raadsel, dat hen

ze

Ze zeggen, dat het

dat hën verbijstert.

het

gij

anders in den boetprediker

als

Van een

een droom was, een mysterie

Belzazar's nacht in het hart van

Europa hebben de dagbladschrijvers zelven gewaagd, verpletterd door den indruk van wat hun oog had aanschouwd.

En dan en een

nu, vraagt ge, van wijl

de

Heer

gezegd heeft

stemme

stroomen

:

zelf

omkeer? Van waar anders, in het midden is getreden

ben ik"

gezegd

het gezegd heeft, niet

:

maar

wateren, het

die

plotseling

»Ziet hier

veler

bloeds:

waar

in een

in

stem van gansche

heeft zoo machtig en zoo luid,

zoo dieunend en doordringend, dat. alle volk het heeft gehoord

en lof!

én niet

zelfs

de

toegestopte ooren het moesten opvangen.

In verschrikking ja,

kwam

zij

kwam

week .... Ons werelddeel is dan nog God verlaten. Welaan Dies juicht men in Zion

het bang vermoeden

van zijnen

!

en verblijden Juda's dochteren zich en

God

de Heer, maar toch Hij

wie

spoedig

God het

vreest

oog,

in

de oordeelen des Heeren,

roept het den broeder toe:

bedekt het gelaat

schouwt de machtige daden,

die de

niet,

»Sluit niet te

maar komt en aan-

Heere heeft gewrocht."

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen