Twaalftal leerredenen - pagina 105

DE VLOEK DER VERSTANDSRICHTINfi.

105

Of zou dat scherp vooropstellen van het leven Gods in uw u beangstigen? Dat zoeken van eiken aanvang in

binnenste

onzen God u ontmoedigen en verschrikken Gel. een

juist

onschatbare

standpunt

uw

armoe van uw

u

ik

leven

!"

der wetenschap

van wanhoop

uw

op

u gewezen had op

worden

te

de

uit

ziel

uw

dan zou

ik

:

als den weg die ten »Wacht op de uitkomsten

het begrijpen, dat ik een gevoel

dan uw arme

»of

:

ellende in de ooren klonk.

denken gewezen had

slingeringen der wetenschap meê?'' niet

rijk

u gewekt had en dat ge mij met schampere

in

vroegt

bitsheid

ik

om

de leegte uwer eigen

uit

had toegeroepen

u

Zoo

leven te gewinnen, dan begreep ik het, dat

het

:

en

hart,

een spotten met

als

op

voert

eigen

van

volheid

mijn taal u

Zoo

had opgeroepen

Maar immers

?

dien ge op dat heerlijk

het,

is

des Evangelie's gewint. kracht, u

eigen

een

troost

denken,

zelfs

niet

op

ziel

dobberen moest,

Maar neen,

uw

al

de

niet op u zelf,

bewustzijn wees ik u,

maar op den rijkdom van Gods heerlijkheid, waarin kracht is, kracht ook voor u. Weent ge daarom, o, kleinmoedige! omdat ge

leven

het

anders

niet

Die het leven zelf

is ?

kunt verwerven, dat

Maar waarheen anders

uit

dien God,

ge den dor-

zult

dan leiden dan naar cle oevers van den levensstroom? waarheen anders den hongerige dan naar Hem, Die het brood

stige

des

levens

klaagt

is?

—

ge,

Nog niet gelescht en toch zoo maar woudt gij die het al om

vurig gebeden, niet ontvangt,

dan nog

de ure bepalen waarin de gave u moet geschonken.

Nog

maar daarom kan de toekomst

niet,

voor u verbergen.

denken

en

zelfs

Ja, ik

niet

aan het bewustzijn geen

zelfs

werpen. hart het

zijn

recht,

O!

reeds

voorafgaat,

immers

wellicht een eerlang

Vr., zoo het

aan geen

aan het bewustzijn hangt, zoo het leven

dan

neergelegd,

dan hebt ge

mag geen uwer

tot dat

zich

kwam

niet

weg-

uw

eigen

reeds nu kon het dan ook in al

nog

zelven

het nog tot geen ontkieming:

God kon reeds in u ontvangen zijn, al werd het Wie weet, als Samuël zijt ge misschien geroepen bij uw naam, maar dat ge tot Eli gingt en u

kind van

nog

ga verder, M.

niet

geboren.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen