Twaalftal leerredenen - pagina 236

236

GODSDIENST

boom,

een

bij

dézes

levens dit leven,

ziel

eeuwige

ZEDELIJKHEID.

voor eeuwig bloeien moet, kan de vrucht

die

nooit

voor

EN

Daaruit,

beslissen.

nog

volgt

wortelen

minst

in het

ook

en

heeft

En evenzoo omgekeerd

bloeien.

dat ge vrucht draagt

het eeuwige rijk zal

in

het geloof een zoo-

juist wijl

;

deplanteuwer

dat

niet,

veel breeder gezichtskring, zooveel hooger eischen, zooveel ban-

aanvechting, zooveel ongekende verzoeking brengt, kan er

ger

geloovige soms een gedruktheid wezen, die

den

bij

beschamend

ter

gen niet op,

is

Maar houdt ge u

neerslaat.

het

om

niet

u,

ook reeds voor

kracht en schoonheid de vrucht der

uitdrijven,

die

overtreft?

O! hoe weerspreken

noemen

Jezus

verlichting,

dan

uit

den

zedelijken

daar

Rome

roept

Maar wat hebt

des levens.

gij

met

dan

» Voleinder

Zoo weerspreekt

zijn.

Israël,

dat alleen door ge-

Israël,

Jezus, Die nooit anders

en Leidsman des geloofs" wilde

in

Daar was de verlichting

zal.

van doen? met dat

met dien

zijn,

den krachtigen held op, die

u sterken

strijd

naam van

zedelijkheid vrucht

vrucht van de wrijving des levens

wrijving

leefde,

moet de

Immers,

Griekenland of

de

ze zichzelf, die de ge-

vaderen tegenspreken en toch den

wat met Jezus loof

in

blijven.

van

zijn,

aardscbe leven moet de geloofskracht een

dit

vrucht

der

diep

dan anders mogelijk

wereld

loofsvolheid

hem

die inzinkin-

maar om den

de uitzondering,

regel te doen, ik bid u, hoe zou het of

bij

gij

dan

uzelven, door een zedelijke kracht buiten het geloof te zoeken,

en

nogthans Jezus aan

plant der huichelarij

om

haar zwarte

smaad, toch tegen

het geloof

is

is

Heidenwereld geloofs

is

Die slechts één zonde, die

met de plant des

giftige

geloofs

verward

en

pleit

Ieder weet: alleen

voor ons beweren.

dat de volkeren der Christenheid van die der

het,

Alleen

onderscheidt.

de diepere opvatting des

het, die de belijdenis onzer volkeren

Roomsche landen maar slechts een hooger noem,

zij,

vrucht de vrucht des geloofs werd ge-

ook de geschiedenis der volkeren geen getuige

maar

ons,

te roepen,

Neen, M. H., hoe ook vaak de woeker-

des ongeloofs, kende.

in

verheft, feit

en

spreek

toch, ik

uit,

immers, zoo

het zedelijk leven

ik

de twee gekerstende dan

boven die der geen beweren,

in

de drie nog on-

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen