Twaalftal leerredenen - pagina 31

BEDESTOND OP DEN HERVORMINGSDAG.

achtbre

van godgeleerden, die met woord en pen toen bare

rei

—

eere

verdedigden,

stoet

van leeraren,

kerk

dienden,

nog zien we met achting terug op den

een

stoet

eeuw na Dordt's Synode onze

de

die in

waarop

als

geen

andere kerk

ooit

Sla ze na de schatten van geleerdheid uit die dagen

bogen kon. tot

ons gekomen

in

die

som

:

ze op de schatten gouds door ons volk

dagen voor den nood op eigen

gedragen

31

saam-

erf of daarbuiten

u aanspreken de kloeke karakters door onzen

laat ze

:

volksgeest toen voortgebracht: laat ze u tot bewondering nopen,

daden

koene

de

wat

de

volksgeest toen bestaan: vraag

onzen

door

levenstoon

was,

levenstrant

en

die in

Hollandsch

't

door den invloed dier kerk gekweekt werd: ga nog

gezin

en

rond,

steden

zie

—

vroed beleid en vrome zin verrijzen deed,

en neen,

deelen

—

vindt,

maar

en

met Daniël gen aan,

wat van

geworden!"

ik

straks

zelf

Uw

Neen,

van

blik

En

ik

van

het u Gel.

:

't

verleden

niet haast

niets terug

als het beeld

die

bouwvallen

ook

van wat

voor ons ver-

men

te beseffen,

dan eerst

kracht

juichten?

nu

tegenstelling als

reeds

En

dommelende dat

meer dan waar onze kerk in

thans

jaren den nood beseffen gaat,

dertig

het

is

te

weemoed?

u niet tot heiligen

verkeert? Begint de diepgevallene niet

nen

is,

de weeropbloeiing onzes geloofs,

het dan niet natuurlijk, dat

is

voor

en

u

van die prachtige kerk onzer vaderen, stemt dan de aan-

rijst

lijke

om

Jeruzalem, van de kerk onzer vaderen

neem daarom

ik

getuigde

vraag

toch

dan ziende op wat

zoudt roepen: »o, Heer, zie onze verwoestin-

uit

ziet

is

maar

ge

of

te oor-

zulk een bloei der kerk, zulk een

of

kerkstaat, u niet als een Jeruzalem der vaderen uit

toespreekt,

vraag

ik

of ge ook daar niets te berispen, of ge daar niets

niet,

uw

de stichtingen, die der vaderen

aan

ze

juist

juist

dan

eerst zijn val

bidden, als de weeropleving van zede-

begon

en

Gods

engelen

het dan zoo wonder, dat

reeds

men

om hem

weleer, voort-

geen nood zich bewust werd, nu het geloof weer opwaakt, de schreiende

in onverschilligheid, juist,

wordt gevoeld? Zal ballingsoord

ons

men om

Jeruzalem ook wee-

even welkom

is,

en niet dan

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen