Twaalftal leerredenen - pagina 84

84

SCHULDBESEF.

baren

afgrond,

Men

die

wel eens

zegt

komen", en dat der

stige

van

we

juist

ligt

het ang-

een enkel maal den voet ver-

van algeheele verlamming

hoe het daarbinnen

is,

en

op doet wellen.

dat die struikeling openbaring van verzwakking,

voorbode

een enkele vonk naar buiten

ken

in zich bevat,

uit zich

waar, want daarin

dat

niet

zonde

weet nooit waartoe een mensch kan

»Gij

:

volle

is

zonde,

maar

stuikten,

straks

kiemen der zonde

alle

nieuwe vormen

gedurig

maar

vliegt,

is,

—

niet dat er

dat die vonk een tee-

smeult en brandt.

alles

O, het

is

dat onheilig leven, dat daar binnen woelt en stroomt, dat voor

God

gevloekt

we

dieper

we dan

als

is

Hem

en van

delven, hoe

nooit den

Hoe

kan geduld worden.

niet

meer we

voelen, dat

bodem ontdekken,

nog

overblijft,

en

nooit de diepste diepte

bereiken kunnen, wie weert dan ook van onze lippen de klacht,

waarin

Davids

zich

ziele uitgoot:

»Wie, wie

is

er,

die de af-

dwalingen van het menschenhart zou verstaan"? »Heer,

III,

David voort Eerst

reinig

laat ons

;

Veruit wendig en uitwendiging, pleitte,

zoekt

mijn verborgen zonden

!"

gaat

ook die bede nog een oogenblik indenken.

was het de vraag: Wat

geldt het die andere:

te

van

mij

mijn schuld en zonde? thans

is

hoe kom

ik

van schuld en zonden vrij?

ook daarbij de leus der wereld, en die ver-

is

waardoor

ze

bij

thans

bij

deze vraag ook op den Heer over

ze

de eerste vraag zichzelve

vrij-

brengen.

Wat opgevat

en

toch ?

is

Men

natuurlijk,

schuldvergeving, gelijk ze door zoo velen wordt zoekt zijn schuld alleen in de uitingen der zonde, die

daden,

die

woorden,

die

gedachten leven

voor den zondaar slechts in de herinnering voort, zijn

wezen, en staan nog slechts

boek

zijner

niets

dan vergeten.

als niet

gedaan beschouwt:

schuld

is

dus

voor

zijn

Zoo de Heer, wat misdaan werd,

Zijn eeuwige gedachtenis, zijn

Vergeven

levensschuld.

zijn los

van

als cijfers, uitgetrokken in het

gevoel slechts

die daden, die feiten uitwischt uit

dan

is,

naar de meening des zondaars,

daarmee ook vernietigd en

hij

van oordeel

vrij.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen