Twaalftal leerredenen - pagina 40

!

40

BEDESTOND OP DEN HERVORMINGSDAG.

uwe

leeraren,

en onzen God

te vallen

te bidden, dat Hij on-

ze schuld van werkeloosheid, van gebrek

Waar

ons vergeve.

tes

ben we of

of

lijden,

gij

speelt,

en

uwe

gebruikt

Schuld

laat.

hem was

enkele

gebrek

ven,

en

over

niet

het

om

waarheid

de

den

we

dien

Schuld

wie

die

er,

is

aangrijpenden

toch

van oogenblik

En

nu, ik weet ik het, nóg

blijft

is,

.

.

ja,

des

onze

moet

tot

tot

is

er,

dienen

heerlijk-

oogenblik

lot

en die ook voor een

leeft

iegelijk

zal?

zijn

er redding mogelijk,

als

ge

dit

—

want

ten minste gevoelen moogt, Gel.

met de belijdende gemeente

die buiten zijn, niet alleen in een wer-

Boozen, niet enkel in een schuld

vooral de oorzaak

waaraan we

allen

is

hier en elders

hen

niet slechts in

lende

we

.

waar het zoo

king in

weg

men

het gebed ons over.

Het gebed. dat,

O! we

maar wie

dien dag des oordeels,

van

indruk

tegengaan,

allen

over

geloofsle-

steeds schitteren moet.

dat goddelijk kruis,

onzer eens de ure van verantwoording

nog

te belijden, niet

een enkele tekortkoming, maar

groot te zijn en dat door lijden de

—

ver-

invloed, dien ge on-

einde toe de les heeft geleerd, dat

ten

heid gaat?

onder

uw

te be-

gij

van die heerlijke ontplooiing des

uitblijven

spreken zoo dikwijls van reeds

gemeente,

aan krachtsbetoon, over verarming van

over

waarin

geestes,

als

leeraars

verkeeren.

elk voor misbruik van het

te belijden

toebetrouwd.

zonde,

over

uw

waken moesten. Schuld

zielen

ouden van dagen, voor

gij

doen

gij te

daar heb-

is,

als

van jaren, voor de krachten die

jongeren

talent dat

moet

we

uw midden

in

dat hebt

te belijden,

en, wij als die voor

die

aan kracht des gees-

jammer zoo algemeen

armverzorgers

als

Schuld voor God

een

de

allen in de schuld te vallen, hetzij

opzieners,

met

schuldig met u, en ook ons voegt het

zijn

u op de knieën

treuren,

het gebed.

gril ligt

van het toeval, maar

van die schreiende

ten prooi zijn, van dien

van

dien

el-

jammer waarover

nood der kerk,

die ons dringen

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen