Revisie der revisie-legende - pagina 16

»PUBLYCK epistel"

14

AA.N DR.

J.

VAN TOORENENBERGEN.

J.

uw brochure qualificeert, liet Gij ook nog die op iets anders doelende „Voorrede" drukken; en in die voorrede die hoogst bevreemdende

derigheid

waar

woorden,

reeds op

ik

kerkelijk en theologisch

gewezen heb, van

Kennelijk toch moet, wat Gij met

Gij

,,niet

Gy

waarin

tegenstelling

worden:

ze

Ge

die

theoloog

als

Gamaliëls-philosophie,

Laat

die,

ü

mjj'

zult

anders inzien; één van bij

(J

gissen

mag;

of een

dagelijks door de uitkomst gelogenstraft, Schrift.

elk dezer drie hypothesen, kortelijk even

bij

Ge

niet verantwoorden kunt; of eindelijk

met de Openbaring der

in strijd is

verstaan

'^

deze phrase nu spreekt; ik kan het niet

lijdelijkheid,

naar luid

;

zin

oefenen op mijn streven, maar

critiek

zult

dézen

in

;

deze drie: of een laatdunkendheid, als niemand

een

van het

het licht trad, aan

deze woorden bedoelt

neêrschreeft

aan den Heiligen Geest.

dit overlaten

In

overlaten

van den Heiligen Geest. '^

de kritiek

de

,,dat

geschil, dat tusschen ons in

zeggen mo-

gen, wat ik daarmee wil.

Er zgn,

ja ik stem het toe, er zijn gevallen in

het leven, waarin we van zoo onverbeterlijke, ongeneeslijke, ergerlijke

op een kwaad stuiten ergerende

en

natuur, dat

handen

er onze

we,

en te

te teer

in een fijn

opwelling van hooghartigen zin,

voor achten,

om

het aan

te

vatten

gebrek aan geloof; en hooger plichtsbesef in moedeloosheid onderdompelend; ons zelven aanpraten, dat we tegenover zulk een (ryjxvSocXov,

en

uit

niet langer de eere der waarheid behoeven te verdedigen.

Wie

doet niet zoo tegenover den

hoogere zedelijke

Mormoon,

u, ja waarlijk

idee,

die,

nogmaals

uit

met kwetsing van de Gods heilige Schriften

den plicht tot veelwij verg komt betoogen?

Zoo keert

de

zelfs

eerzame Liberaal zich af van den cynischen grijn-

de petroleurs der Tuilerieën verheerlijkt wil zien als de apos-

zert,

die

telen

van een gelukzaliger toekomst.

Zoo,

om

te noemen, duwt men met afschuw en bittere Von Hellwald van zich af, die zelfs de onnatuurlijkste natuurnoodwendigheid durft bepleiten met zgn in slgk en

meer

niet

ergernis allicht een

zonden

als

gif gedoopte

pen.

Zeer zeker, ook in zulke gevallen, zou de ware Christen, voor zoohij immers gelooft, nog lang niet altijd den moed mogen opgeven, maar moeten voortgaan, om óf den onwetende met oneindige liefde te vermanen óf den zondigen denker in de strikken van Gods waarheid te

ver

,

vangen,

óf,

door

zijn

geloofsmoed over

toch weer den strijd aan

een macht

Maar ligsten

is,

te

zijn

moedeloosheid triomfeerend,

binden, wetende dat het woord des menschen

alleen door de

macht van

het

Woord

te weerstaan.

ik geef

u toe, zóó hoog staan weinigen, en

hebben

in

dit

leven niet

zelfs de

dan een klein begin van

allerhei-

ziük een

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen