Twaalftal leerredenen - pagina 60

!

GO

CHRISTUS, DE BRON VAN ZEDELIJKE KRACHT.

weggenomen,

eens

worden.

geplant

wel

is

rank

genomen om een

hout

den

van

eens

om

vuur

om

wijnstok

als kaf

te

werks

stuk

draagt

uit Mij

los,

boet

onbruikbaar en

op het vuur

te

ge niet slechts vrucht,

weggenomen, dan

hoe gering ook, kunt ge

Wat

vooruit

dat vuur

aan

Christus

zijne

om ver-

In Mij, den Wijnstok, veel vrucht,

ooit in uzelven verkrijgen, zijt

kleecl

af

gaan?

O,

ken niet

te

—

doch

zonder Mij,

ingeplant.

is

gegeven?

Alleen maar dat ziet,

komen, en ten voete

dat

hij

in

om

bezit

Christus

een gids op den weg, eene

kansen vermeerderd

nabij te

weven,

deugd

tot

Alleen maar, dat

behoeft

om

om

hij,

met

het ideaal

uit het bruilofts-

den

hemel

in

te

wie daarin hun Christendom zoeken, neen, ze spreeigen ervaring en hebben den rijken diepen troost

uit

dien

meerdere kracht

ter navolging,

zijde

één, zich de

van heiligheid

van

!

maar

niet

worden

te

in,

anders

ge tot niets nut, en geen waarde,

streven'?

te

een voorbeeld

hulpe

zijt

tot niets

beweert de Christen dus tegenover de wereld, M. H.

wereld

hem

ook

of

worden geworpen,

ge als den wijnstok

alleen maar, dat hij eene

de

wijn-

haar leven

niet slechts

maar om door

voeden,

uwen Heer, Wien

maken,

te

zelfs

teerd. Juist dus zoo als Jezus zegt, Gel.

dan

want

het onbruikbaar,

is

»Wordt soms van de

een vat daarin te hangen?" Neen, derank,

brandhout

als

is

nut dan het

hout

als

zelfs

het, zoo als Ezechiël vraagt:

slechts een pin

maar

verdort en zelfs als stek niet kan

snellijk

Ja

met

wijnstok

zijn

ranken nog

nimmer

ter helfte

verstaan.

Immers,

ware dat onze Christendom, voor eeuwig verloren

zou dan het jonge kind

zijn,

dat wegstierf, eer het tot bewust-

met geen enkelen steek het weven van dat kleed ook maar had kunnen aanvangen. Diep beklagenswaardig ware dan de jeugdige Christen, die, nauwelijks met heid ontwaakte en dus

dien

reuzenarbeid

begonnen,

werd weggeroepen,

—

reeds uit het land der levenden

en welgelukzalig ware dan alleen de

stokoude grijsaard te achten, wien zoo lang de dagen verlengd en

de

jaren

gerekt

werden,

tot eindelijk zijn

stramme hand

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen