Twaalftal leerredenen - pagina 102

102

DE VLOEK DER VERSTANDSRICHTING.

hebbeR

Rioet dus elk ORzer Riet al de heiligen, een wetenschap,

doen ingaan haar

het goddelijk leven te

onzen mensch. Dankbaar aanvaard moet

in geheel

elke winst die ze ons aanbiedt

door

om

kan medewerken

machtig

zoo

die

met vreugde begroet

:

onze

waarbij

ontstoken,

weer

geest

grondtrekken van het leven ontdekt. Verzaking van dus

zonde

zelfs,

de

plicht,

en

we den bouw van haar tempel

zoo

het,

is

elk licht

klaarder

verachten en den steen niet aandragen die door onze hand in

muren had kunnen worden

haar ons

het

eisch

om

zelf te

voor

haar

talent niet

om

gesteld,

haar

offeren, en

te

Maar hoe hoog ook de

maar

niet,

al

gaf

God

nog ons de

tempelbouw ons penningske

eereplaats

nooit

mag

van het Goddelijk leven

king

blijft

te

steunen door ons gebed.

worden aangewezen, het leven

En

ingevoegd.

bouwen, dan

zij,

zelf

het verstand

clie

levensuiting

zijn

moet

met de wer-

De kennis schept

verward.

en daarom zegt de

beschrijft het slechts,

apostel ook, dat de liefde van Christus, die het voorwerp onzer

kennis

die

is,

kennis

steeds

blijft

te

boven gaan, terwijl

we

met ons onmiddelijk bewustzijn het leven Gods ten volle kunnen begrijpen. Zoo is het met alle wetenschap, want er is kennis die niet beneden het voorwerp

geen

nen

wil. Juist dat staren in

in een eindelooze oneindigheid, dat zoeken zijn

raadselen wel verschuift,

Maar

den

godsdienst

bouwen

wetenschap slechts

zich

geslachten dat

daarom kan

juist

gen van

maar

een. in

het

alle

dat ze ken-

naar een leven dat

niet opheft,

moed waarom we haar

eere, de fiere

blijft,

een bodemlooze diepte, dat gluren

is

haar roem en

liefhebben en bewonderen.

ze bij geen onzer de plaats vervan-

van het hart.

Aan

dien tempel der

eeuwen: nog verheffen

zijne

muren

handbreedte opwaarts, en hoe ook volgende

opbouwen voortvaren,

dit

weet elk

vooruit,

muren prijken zullen. en bouwen zelven mede,

kroonlijst en gevelspits nooit op die

we

Neen,

maar,

zaam

vertragen terwijl die

verheft,

waarin

het

daarom

niet,

tempel der wetenschap zich slechts lang-

moet mijn eigen hart toch zelf een hutje hebben, Terwijl uitrusten van de moeite des daags.

kan

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen