Twaalftal leerredenen - pagina 38

38

BEDESTOND OP DEN HERVORMINGSDAG.

diepten

in

gangen zeg

te

dat

niet,

zooveel

heid,

met hart en hoofd

dalen,

met den mantel der

liever

en

onze

het

zwak-

Doe zoo

uw

tot bitterheid in

bij

toornen zoudt

!

waar

waar de wonde onzer

eigen

die bedekselen der schande, Gel.

schande

eigene

geldt,

om

gepeild, en eigen schold ontdekt moet,

krankheid

— Neen,

liefde zooveel

ge zult den eisch der liefde hebben gehul-

zeker,

Maar weg met

digd.

haar verborgen

moest bedekt worden.

gebrekkigs,

anderer gebreken, waar ge neigen,

in

gaan, schijnt o! zoo spoedig te verdrieten.

in te

het ons

zelven bewust te worden, wie wij in het oog van den driemaal Heilige

Dan

zijn.

heeft

zelven weet te haten

behoud voor ons wijken

wil,

En

die

nu,

weg

weet

zelven

zich

des

juist

zich zelven

hem

werpen, en

te

die zich

lief,

alleen uitkomst, die

zal er

met

noods

dan alleen

schorpioenen weten

wet der zelfbeschuldiging, der

zelf-

geeselen.

te

zelfskastijding,

door

voller gestrengheid zijn toe te passen,

door hen, die zich tooien met het diadeem der recht-

Wie

zinnigheid? duurste

er voor

is

zoo we, wat voor geen zachter tuchtiging

zijn,

wie zou ze meer, met

dan

alleen

hij

dan

:

zich rechtzinnig noemt, aanvaardt hij niet de

verantwoordelijkheid ?

moet ge immers het

maar dan

Rechtzinnig

tegen het bederf der wereld, het

zout

heiligend zuurdeeg zijn voor al wat u omringt,

— rechtzinnig

maar immers dan hebt ge uzelven onderwonden, de

eer van

naam aan uw persoon, aan uw woord, aan uw werk verbinden ? En daarom, Gel. wie ook het verbloemen van

Christus' te

!

zwakheid

elkanders

men,

past

naar

een

liet

oog

op

der

ons, die ons rechtzinnigen noe-

daarom nu

De waarheid koopen, maar om

vooral,

verootmoediging op

leuze,

nu te

wat

graven, een bedekken der waarheid

ons zelven,

moet bovenal onze

zal,

—

veeleer een onverwinlijke tegenzin tegen alles, pleisteren

ook maar zweemt.

met

luste,

tot

geen

prijs ooit te

ze,

de leus der rechtzinnigen,

we

hier

wekken, die

samen komen, om tot het

vooral

verkoopen, zijn.

En

die stille

gebed ons stemmen

neen, nu niets door zwijgen bedekt, of vleiend verborgen,

maar

ze losgemaakt veeleer de winselen, ze

weggerukt de be-

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen